බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 144
උද්ධුමායති
(උ+ධුම+අ) ඉදිමේ; පිපේ.
උද්ධුමායන
න. ඉදිමීම.
උද්ධුමායිත්වා
පූ.ක්රි. ඉදිමී.
උද්රය
3. උපදවන; ගෙන දෙන.
උද්රීයති
(උ+දර+ඊ+ය) පැළී විවෘත වෙයි; බිඳ වැටේ.
උද්රීයන
න. බිඳ වැටීම.
උද්රෙක
පු. රාම තැල්ල (උගුරට එන රාම තෙල්); වාතය මුඛයෙන් නැගීම.
උදාන
න. ප්රීති වාක්ය; වැදගත් කීම.
උදානෙත්වා
පූ.ක්රි. ප්රකාශ කොට (ප්රීති වාක්ය).
උදානෙති
(උ+ආ+නී+ණෙ) ප්රීති වාක්ය කියයි.
උදාර
3. උසස්; මහත්.
උදාසීන
3. උත්සාහවත් නොවූ; මැදහත් වූ.
උදාහට
3. උදාහරණ කළ; කියන ලද.
උදාහරණ
3. උදාහරණය; කීම.
උදාහරති
(උ+ආ+හර) කථාකරයි; කියයි.
උදාහරිත්වා
පූ.ක්රි. කියා; ගෙනහැර පා.
උදාහාර
පු. කීම.
උදාහු
නි. නොහොත්.
උදික්ඛති
(උ+ඉක්ඛ+අ) බලයි.
උදික්ඛිතු
පු. බලන්නා.
උදික්ඛිතුං
නි. බලන්ට.
උදිච්ච
3. උතුරට අයත්; උසස්.
උදිත
3. උදා වූ; උසස්; කියන ලද; නැගි.
උදීරණ
න. කීම.