බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 670
සංගීති
ඉ. ගී එක්රැස්ව කීම; ගීතිකාව; ධර්මය සංග්රහ කොට පිළියෙළ කිරීම.
සංගීතිකාරක
3. ධර්මසංගීතිය කරන්නා.
සංඝට්ටෙති
(සං+ඝට්ට+ණෙ) එකට හපයි; කෝප කරවයි.
සංඝාට
පු. එක්කොට බැඳීම; පහුර.
පු. සම්බන්ධ කිරීම.
සංඝාටි
ඉ. උඩ පොරෝනාව; භික්ෂුනමකගේ දෙපට සිවුර.
සංඝාත
පු. නරකයක නමක්; නැසීම; රාශිය; රැස් වීම; විනාශ කිරීම; හැප්පීම.
සංඝික
3. සංඝයාට අයත්.
සංඝී
3. පිරිස් ඇත්තා; සමූහ ඇත්තා.
සංඝුට්ඨ
3. ඝෝෂිත වූ; නාද කළ; නාදයෙන් පිරුණු.
සංචිණ්ණ
3. පුරුදු කළ; රැස් කළ.
සංචුණ්ණිත
3. කුඩු කළ; චූර්ණ කළ; පොඩි කළ.
සංඩඩ්ඪමාන
3. වැඩෙන.
සංයත
3. හික්ම වූ; හික්මුණු.
සංයතචාරී
3. හික්මී හැසිරෙන්නා.
සංයතත්ත
3. හික්මුණු සිතැති.
සංයම
පු. ඉන්ද්රියන් තැන්පත් කිරීම; හික්මීම.
සංයමන
ඉඳුරන් මැඩීම; හික්මවීම.
සංයමිත
3. හික්ම වූ.
සංයමී
පු. තාපසයා; පැවිද්දා; හික්ම වූ ඉඳුරන් ඇත්තා.
සංයමෙතබ්බ
3. හික්මවිය යුතු.
සංයමෙති
(සං+යමු+ණෙ) (සඤ්ඤමෙති) තැන්පත් කරයි; හික්මවයි.
සංයමෙන්ත
3. මැඩපවත්වන; හික්මවන; හික්මවමින්.
සංයුඤ්ජති
(සං+යුජ+ංඅ) නියුක්ත වේ; යෙදේ.
සංයුඤ්ජන
න. නියුක්ත වීම; යෙදීම.