සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 139

අවකිරති

ක්‍රි. (අව+කිර. √ තු. විකිරණෙ, විසිරීමෙහි +ති) විසුරුවයි, ඉසියි. ‘ඔකිරති’ බලනු. (පි. 104)

ති. පහතට හැරුණු, යටිමුව කළ, මුනින් නමනලද. (පි. 104)

ති. යටිමුවවූ ප්‍රඥා ඇති. උක්කුජ්ජ නොවූ ප්‍රඥා ඇති. (පි. 104)

පු. කොවුලන්ගෙන් තොර, කොවුලන්ගෙන් වෙන් වූ. (පි. 104)

ක්‍රි. (අව+ගමු √ භු. ගතියං, යාමෙහි. ධාත්වන්තයට ‘ච්ඡ‘ ආදේශයි+ති) බැස යෙයි, පහතට යෙයි, දැන ගනියි. (පි. 104)

පු. කපොලයෙහි අහර ගුලි ගසා ගැනීම, වඳුරන් මෙන් කපොල්හි අහර පුරවා ගැනීම. (පි. 104)

පු. කපොලයෙහි වඳුරන් මෙන් ආහාර ගුලි ඇති කිරීම - “න අවගණ්ඩකාරකං භූඤ්ජිස්සාමීති සික්ඛා කරණීයා.” (පි. 104)

ති. බැස ගිය, දැන ගන්නා ලද. (පි. 104)

ඉ. නීචගතිය, පහත් ගතිය, නරක පැවත්ම. (පි. 104)

පු. කා ආදි වර්‍ග පසින් තොර වූ, ස්වර අට හා යරලව, සහළ, අං යන මොවුහුයි.
ති. (අව+අග්ග) අග පහත්වූ, අගින් නැමුණු. (පි. 104)

පු. ඇතුළට පිවිසීම, බැස ගැන්ම, දියේ ගිලීම. (පි. 104)

ක්‍රි. (අව+ගාහ. √ භු. විලොළනෙ, ඇලලීමෙහි +ති) ගැලෙයි, දියේ ගිලෙයි. ඇතුළත් වෙයි, බැස ගනියි. (පි. 104)

න. ඇතුළට පිවිසීම, බැස ගැන්ම, දියේ ගිලීම. (පි. 104)

න. වෙළීම, එතීම, ‘ඔගුණ්ඨන’ බලනු. (පි. 105)

ති. නෙත් කෙළවර, න. භික්ඛවෙ. භික්ඛුනියා, අවඞ්ගං කාතබ්බං. (පි. 104)

න. නොකිය යුත්ත, න. කියන්නට නුසුදුසුව, න. නිකීම, ති. වචන නැති (පි. 105)

පු. හැසිරීම, සඤ්චාරණය. (පි. 105)

පු. හොරට හැසිරෙන්නා, ඔත්තු කාරයා, ඔවරකයා. (පි. 105)

න. හැසිරීම, ඒ මේ අත ඇවිදීම, සක්මන් කිරීම. (පි. 105)

න. සිදුර, හිල, කුඩා සිදුර. (පි. 105)

පු. කැඩීම, සිඳීම. (පි. 105)

න. දෝෂය, නිර්දෝෂභාවය.
ති. නිවරද්‍ය, නිදොස්, නොකිය යුතු. (පි. 105)

ති. වධයට නුසුදුසු, මරණයට නුසුදුසු. (පි. 105)

ති. අවක්‍රියාවෙන් උපන්, පහත් ගති ඇති, නීචකුලෝත්පන්න. (පි. 105)