සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 123
අනුහාරිත්වය
නා. අනුකරණය කරන බව; අනුකරණය.
අනූන
[අන් + ඌන]
1. වි. අඩු නැති; සම්පූර්ණ.
2. වි. අප්රධාන නොවූ; නොදෙවෙනි වූ.
අනූනාධික
[අන් + ඌන + අධික]
වි. ඌනත්වයක් හො අධිකත්වයක් හෝ නැති; හරියට ම හරි.
අනූප
වි. දියට ආසන්න; ජල බහුල වූ; තෙතමනය ඇති.
නා.ප්ර. ජල බහුල භූමිය.
අනූපමේය
වි. උපමා නොකළ හැකි.
අනූපේත
අනෘත
වි. අසත්ය; බොරු.
අනෙස්න
නා. (විනය.) අයුතු ක්රමවලින් සිවුපසය සෙවීම; අන්වේෂණය.
අනේකවිධ
වි. නොයෙක් ආකාර වූ; නානාප්රකාර; විවිධ.
අනේකාකෘති
අනේකාග්ර
වි. ඒකාග්ර නැති; එකඟ නැති.
අනේකාන්තවාදය
නා. කිසි දෙයක් ඇත කියා හෝ නැත කියා හෝ ස්ථිර මතයක නොපිහිටීම ලක්ෂණ කොට ඇති දර්ශනය.
අනේකාර්ථ
[අනේක + අර්ථ]
වි. නොයෙක් අර්ථ ඇති; බොහෝ තේරුම් ඇති.
අනේකාවයවතාව
(පාරිභා.) නා. වෙනස් වෙනස් අණුකභාර ඇති වන පරිදි එක ම මූලද්රව්ය ලෙස සංයෝජනය වී සෑදුණු බව.
අනේවාදහස්
නා.ප්ර. නොයෙක් දහස් ගණන් අවුරුදු; බොහෝ වර්ෂ දහස් ගණනක්.
අනේළමුග
වි. කෙළතොලු නොවූ; නුවණැති.
අනෛකාන්තික
වි. ඒකාන්ත නැති; ඒකාන්තයෙන් නොවන; වෙනස් විය හැකි.
අනෛන්ද්රිය
(පාරිභා.) වි. ඉන්ද්රිය රහිත; අකාබනික.
අනෛන්ද්රිය රසායන විද්යාව
(පාරිභා.) නා. කාබන් සංයෝග හැර අනිකුත් රසායනික මූලද්රව්ය හා ඒවායේ සංයෝග පිළිබඳ ව උගන්වන විද්යාව.
අනොත්තප්පය
නා. (අභි.) පවට බිය නැතිබව.
අනොබ
නා. අන්ය වූ ස්ථානය; අනික් තැන.
අනෝදරික
වි. කෑමෙහි ගිජු නොවූ; කෑදර නැති.
අනෝදිස්සක
වි. යම් තැනැත්තකු උදෙසා නොවූ; එක් පුද්ගලයකුට සීමා නොවූ.
අනෝපමේය
වි. උපමා නොකළ හැකි; අසමාන.
අනෝම
වි. පහත් නොවූ; අලාමක; උසස්; ශ්රේෂ්ඨ.