සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1259

මුලික අධ්‍යාපනය

නා. පදනමක් වශයෙන් මුලින් ම ලබන ප්‍රාථමික ඉගෙනීම.

මුලු

1. නා.ප්‍ර. මුල ; මූලය ; අලය.
2. රාබු අලය.
3. ගොඩනැගිල්ලක් ඇතුළත බිත්ති දෙකක් සම්බන්ධ වන ස්ථානය ; රහසිගත ස්ථානය.
1. වි. මුල් කොට ඇති ; ප්‍රධාන හේතුව කොට ගත්.
2. සියලු ; සම්පූර්ණ.

මුලු ගසනවා

ක්‍රි. ඒ ඒ තැන්වල රැස් කර තබනවා ; සඟවනවා.

මුලු ගැන්වෙනවා

ක්‍රි. පසු බසිනවා ; ඉදිරියට ඒමෙන් වැළකී සිටිනවා ; යටපත් වෙනවා ; ලැජ්ජාශීලී වෙනවා.

මුලුනේ

නා. දැනගත යුතු සියල්ල ; සංස්කාර, විකාර, ලක්ෂණ, ප්‍රඥප්ති යන කරුණු සමූහය.

මුලුපුටනවා

[මුල් + උපුටනවා]
ක්‍රි. සහමුලින් වනසනවා ; මූලොත්පාටනය කරනවා.

මුලුල්ල

1. නා. සියල්ල.
2. සම්පූර්ණ කාලපරිච්ඡේදය.
3. හාත්පස ; සියලුම තැන.

1. නා.ප්‍ර. කට ; මුඛය.
2. කොපුල් තලය ; කපෝලය.
3. (භාජන ආදියෙහි) කට.
4. ආයුධ ආදියෙහි සිදුර ; හිල.
5. මුහුණ ; වක්ත්‍රය ; වත.
6. පීදුණු කෙසෙල් ගසක මල් සහිත වූ කෝෂය ; කෙසෙල් මුවය.
7. ආයුධ ආදියෙහි මුවහත.
8. ඊතලය ; ඊය.
9. සා, මුව, වඳුරු, කොටි ආදී සිවුපා සතුන් හඳුන්වන නාමය.
10. මුහුර්තය ; සිංහල පැය දෙකක් පමණ වූ කාලය.