සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1469

වසී

1. නා.ප්‍ර. කෙලෙස් තවන ලද මුනිවරයා ; තාපසයා.
2. මෙහෙකරුවා.

1. නා.ප්‍ර. වස්සා.
2. දෙවිකෙනෙකුගේ නාමයක්.
3. වචනය.

නා.ප්‍ර. පොළොව.

1. නා. වැස්ම ; පියන.
2. වළඳ.

නා. කෑම භාජන එල්ලාගෙන යන කද ; ආහාර අඩුක්කුව.

නා. වැසීම සඳහා ගනු ලබන වට්ටිය.

නා.ප්‍ර. පෘථිවියට අධිපතියා ; රජ.

නා.ප්‍ර. පොළොව.

නා.ප්‍ර. සතුන්ගේ වර්චස් ; අශුචි.

(කථා.) නා.ප්‍ර. 1. වස ; විෂ.
2. (කථා.) වැසීම ; ආවරණය.
3. බිළිය.

ක්‍රි. හංගනවා ; වසා ගන්නවා.

නා. වසන් කිරීම ; සැඟවීම.

නා.ප්‍ර. කදුරු වර්ගයක්; විෂ කදුරු.
වි. (රූඪි.) ඉතා අප්‍රිය.

නා.ප්‍ර. ගල ; පාෂාණය.

නා.ප්‍ර. අකැමැත්ත ; අප්‍රසාදය.

වි. අප්‍රිය ; අමිහිරි ; කෑමට අරුචි.

වි. කටින් වැගිරෙන කෙළ ඇති ; කෙළතොලු.

1. නා. වාහනය ; යානය රිය.
2. පාවහන ; මිරිවැඩි සඟල.

1. නා. හැසිරීම.
2. විහිදීම.
3. වැගිරීම.

1. ක්‍රි. හමනවා ; විහිදෙනවා.
2. ගලා යනවා.
3. වාසය කරනවා.
4. උසුලනවා ; දරනවා.
5. ආවරණය කරනවා ; වසනවා.
6. ලබාදෙනවා.

1. නා.ප්‍ර. පිරි ඉතිරී යාම.
2. යුගඳුරු පවුව.

1. නා. කඩතුරාව.
2. පොරෝනය ; පිළිවෙළකට නැති ඇඳුම.
3. අහස් වියන.
4. වැස්ම ; පියන.

නා.ප්‍ර. භික්ෂූන් හා වැඩිහිටියන් ගෞරවනීය ව හැඳින්වීමට යෙදෙන පදයක්.