සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 171
අලුකුත්තේරුවා
1. නා. වේශ්යා ස්ත්රීන් සපයන්නා; තැරැව්කාරයා.
2. නා. මුඛරි තැනැත්තා; වාචාලයා.
3. නා. පහත් තැනැත්තා; නින්දිත පුරුෂයා.
අලුත
ක්රි.වි. අභිනවයෙන්; නොබෝදා; මෑත දී; ළඟ දී.
අලුත්
වි. නව; අභිනව.
අලුත් ගිවිසුම
නා. බයිබලයේ එක් කොටසක්; අලුත් තෙස්තමේන්තුව.
අලුත්බත් දානය
නා. පළමු අස්වැන්නෙන් දෙන දානය; අගහස් දන.
අලුත්වැඩියාව
නා. ප්රතිසංස්කරණය; පිළිසකර කිරීම.
අලුප්ත
1. වි. නොසිඳූ.
2. (ව්යාක.) වි. ලොප් නොකළ.
අලුබ්ධ
වි. ලෝභ නැති; අලෝභි; ගිජු නැති.
අලුමූසාව
නා. උදේ කෑම; උදය භෝජනය; පාතරාසය.
අලුයම
නා. අරුණෝදය; ප්රභාත කාලය; පාන්දර.
අලුයම් ධුරය
නා. විහාරස්ථානයක හෝ දේවාලයක හෝ අලුයම් තේවය සඳහා පවත්වනු ලබන බෙරවාදනය.
අලුයේ දවස්
ක්රි.වි. දෙවෙනි දවසෙහි; පසුදිනයෙහි.
අලුව
1. නා. එළිය; ආලෝකය; ප්රභාව.
2. නා. අලුයම.
අලුළිත
වි. අවුල් නොවූ; විසිරී නොගිය.
අලෙලුයා
නි. (ක්රිස්ති.) ගීතිකාවල හා ස්ත්රෝත්රවල දෙවියන් වහන්සේට ස්තුති ප්රකාශ කිරීම සඳහා යොදා ඇති වචනයක්.
නා.ප්ර. දෙවියන් වහන්සේට කියන ස්තුති ගීතිකාවක් (=alleluia).
අලෙව්ව
1. නා.ප්ර. ගෑම; තැවරීම; ගැල්වීම; ආලේප කිරීම.
2. නා.ප්ර. චිත්රය; සිත්තම.
අලෙවු පට
නා. සිතියම් කරන ලද වස්ත්රය; ආලේඛ්ය පට්ටය.
අලෙවු රූ
නා.ප්ර. සිත්තම් කරන ලද රූපය.
අලෙස
වි. ක්රියාශීලී නොවන; උදාසීන.
අලෝහය
(පාරිභා.) නා. ලෝහ නොවන අඞ්ගාර වැනි ද්රව්ය මූලය (=non-metal).
අලෝහලය
නා. කලබලය; කෝලාහලය.
අලෞකික
වි. ලෞකික නොවන; මේ ලෝකයට අයත් නොවූ; ලෝකෝත්තර.
අව
1. උ. අහක; පිටත; බැහැර.
2. උ. ඌන; හිඟ; අඩු.
3. උ. නරක; නොමනා; අයහපත්.
4. උ. විරුද්ධ; ප්රතිවිරුද්ධ.
නා.ප්ර. චන්ද්රයාගේ ආලෝක ප්රදේශය අඩු වන වකවානුව; අවපක්ෂය.
අව කපනවා
ක්රි. අවමංගල හෙවත් අශුභ වචන කියනවා; බාධා කරනවා.