සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1858

සෙමෙ

නා.ප්‍ර. කාලය ; සමය.

සෙය

1. නා.ප්‍ර. සෙවණැල්ල ; සේයාව.
2. ආකාරය ; අන්දම.
3. ඒ දණ්ඩ ; සේතුව.

සෙය්යාව

1. නා. නින්ද ; නිදාගැනීම.
2. නිදාගන්නා ඇතිරිල්ල ; නිදාගැනීමට යොදා ගන්නා ආස්තරණය.

සෙය්යාවසථ

නා.ප්‍ර. නිදීමට අවශ්‍ය ඇඳන් ඇතිරිලි ආදිය.

සෙය්යාස

නා.ප්‍ර. නිදීමේ හෙවත් හා වැද හෝනා ඉරියවු.

සෙය්යාස්තරණ

[සෙය්යා + ආස්තරණ]
නා.ප්‍ර. නිදා ගැනීමට ගන්නා ඇතිරිලි.

සෙය්යාළු

[සෙය්යා + අළු]
නා.ප්‍ර. පත්ලට බැහැපු අළු ; තැන්පත් වූ අළු.

සෙය්යාළුගින්න

නා. බැහැපු අළුවල ඇති ගින්න ; උණු අළු.

සෙය්‍ය

1. වි. නිදීමෙන් වන ; සයනයෙන් වන.
2. උසස් ; උතුම්.

සෙය්‍ය සුඛ

නා.ප්‍ර. සයනයෙන් වන සුවය ; නිදි සුවය.

සෙය්‍යමානය

නා. අන්‍යයන්ට වඩා තමා උසස් යැයි ඇති කර ගන්නා මානය ; තමා ශ්‍රේෂ්ඨ යැයි සිතීමෙන් ඇති වන අහංකාරකම.

සෙය්‍යමානයා

නා. සෙය්‍ය මානයෙන් යුත් තැනැත්තා.

සෙයිදි

නා.ප්‍ර. තොරතුර.

සෙයින්

1. නා.ප්‍ර. චේතනාව ; සිතිවිල්ල.
2. වී වර්ගයක්.

සෙයිලංදිවන්

නා.ප්‍ර. පුරාණ අරාබි වෙළඳුන් ලංකාව හැඳින්වීමට භාවිත කළ නාමය ; සීහල දීපය.

සෙයිලන්

නා.ප්‍ර. දහනව වැනි සියවසට පෙර කල්හි යුරෝපීයයන් ලංකාවට ව්‍යවහාර කළ නාමය ; සීහල දීපය.

සෙයිලම

1. නා.ප්‍ර. ලංකාව.
2. නගරය.

සෙර

නා.ප්‍ර. හොරකම් කරන ස්ත්‍රිය ; හෙර.

සෙරබෙල්ලම්

නා.ප්‍ර. (අනුමස්තිෂ්කය) කුඩා මොළය.

සෙරැස්

නා.ප්‍ර. ලීවලින් සෑදූ ගෘහභාණ්ඩ විශේෂයක්.

සෙරිය

නා. සොරකම.

සෙරුසයිට්

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. ලෙඩ්කාබනේට්.

සෙරෙස්නගුල

නා. මී ගොන් ලවා උස් බිම් සෑමට ගැනෙන නගුල් විශේෂයක්.