සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 186
අවුල
1. නා. ආකූලය; පැටලිල්ල; අවුල් වීම.
2. නා. කලහය; ඩබරය.
අවුල්
1. වි. අවුලට පත්.
2. වි. ගැවසී ගත්; ගහන; වැසීගිය.
අවුල් ජාලය
නා. අවුල් දැල; බේරීමට බැරි තරම් අවුල; මහා පටලැවිල්ල.
අවුල් පවුල්
වි. අතිශයින් අවුල් වූ; ආකූල ව්යාකූල.
අවුල්පත්
නා.ප්ර. කැවිලි; කැඳ සුරා ආදිය රුචි කරවීම පිණිස ගන්නා කට ගැස්ම.
අවුල්පාස්
නා.ප්ර. දොර ජනෙල් උළුවහු ආදිය බිත්තියට හොඳින් සවිවීම පිණිස ගසන ඇණය (=holdfast).
අවුල්හර
1. නා. පපුව මත පලඳිනු ලබන අලංකාර ආභරණ විශේෂයක්.
2. නා. උඩරට නැට්ටුවන් ළය මත පලඳින ආභරණය.
අවුසදය
නා. ඖෂධය; බෙහෙත් ද්රව්යය; බෙහෙත.
අවුස්සනවා
1. ක්රි. වැසුණු යමක් හාරා මතු කරනවා.
2. ක්රි. පොලඹනවා.
අවුළනවා
1. ක්රි. දල්වනවා; මොළවනවා.
2. ක්රි. අමුණනවා; පුරුද්දනවා; පටලනවා.
3. ක්රි. බැඳගන්නවා; ආශා කරනවා.
4. ක්රි. ඇහිඳිනවා; එකතුකරනවා.
අවුළු
1. නා.ප්ර. රස කැවිලි; කට ගැස්ම.
2. නා.ප්ර. මාළු; සූපාදිය.
අවේක්ෂණය
1. නා. බැලීම; විමසා බැලීම; නැරඹීම.
2. නා. ඉතා පරීක්ෂාකාරීව සිටීම.
අවේදයිත
වි. නොවිඳිනා ලද; විඳීමක් නැති; විඳීමෙන් තොර.
අවේද්ය
වි. නොදත හැකි; අවබෝධ කිරීමට දුෂ්කර වූ.
අවේර
වි. වෛර නැති; මිත්ර.
අවේලාව
නා. නොනිසි කාලය; නුසුදුසු අවස්ථාව.
අවෛරී
වි. වෛරයෙන් තොර; ද්වේෂ සහගත නොවූ.
අශක්ය
වි. නොහැකි; නුපුළුවන්; අසමර්ථ.
අශඞ්ක
වි. සැක නැති; නිසැක.
අශන
1. නා.ප්ර. ආහාරය; භෝජනය.
2. නා.ප්ර. අනුභව කිරීම; වැළඳීම.
අශනිපාතය
නා. අකුණු පාත්වීම; හෙණ ගැසීම.
අශනිය
නා. හෙණය; අකුණ.
අශ්මරි
නා.ප්ර. මූත්ර බොක්කේ හටගන්නා ගල්; මූත්රගල්; එයින් හටගැනෙන රෝගය; මූත්රරෝධය.
අශ්මසාර
1. නා.ප්ර. යකඩ.
2. නා.ප්ර. රසාඤ්ජන.