සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 281

ඉස්පැනර්

(කථා.) නා.ප්‍ර. ඉස්කුරුප්පුවක මුරිච්චි පෙත්ත කරකවන අඬුව.

නා.ප්‍ර. සාරය; මද්‍යසාරය.

නා. ආරෝග්‍යශාලාව.

නා. ව්‍යංජනාක්ෂරයක ‘ඉ’, ‘ඊ’ ස්වර නියෝජනය සඳහා ඒ අක්ෂරයක් මත ලියන ි, ී යන ලකුණ.

(කථා.) නා. බීරලු කොට්ටේ රේන්ද පටි ගෙතීම සඳහා ගන්නා අල්පෙනෙත්ති කටු තුඩෙන් විදින ලද රේන්ද මෝස්තරයෙන් යුතු කඩදාසි පටිය.

(කථා.) නා. ධාන්‍ය වර්ග හිසෙන් ගෙන යෑම සඳහා පන්වලින් වියන ලද විශාල කූඩය.

නා. පුවත්පතක ලොකු අකුරෙන් යෙදූ මාතෘකා පාඨය; ශීර්ෂපාඨය.

නා.ප්‍ර. ඊයම් කුඩු.

1. නා. මොළය වසා සිටින ඉස්කබල.
2. නා. ශ්වාසනාලය.

(කථා.) ක්‍රි. වතුර, ආහාර ආදිය ශ්වාසනාලයේ යනවා; පිට උගුරේ හිර වෙනවා.

නා. රියන් එකසිය හතළිහක දිගක් හෙවත් යෂ්ටි විස්සක දුර ප්‍රමාණය වූ පුරාණ මිනුමක්.

ක්‍රි. විශ්‍රාම ගන්නවා; විවේක ගන්නවා; සැතපෙනවා.

නා. යුෂ; දියර; (සූපයක) බොර හෝ හොදි.

1. නා. වෙලක හෝ ඉඩමක හෝ ගඟක හෝ ඉහළ පැත්ත; ගසක හෝ කන්දක හෝ මුදුන.
2. නා. වැවකට හෝ කුඹුරකට හෝ ඉහළින් උස් ව පිහිටි ඊට යාබද ප්‍රදේශය.

ක්‍රි. පෙරටු කොට හෝ ප්‍රමුඛ කොට දක්වනවා; ප්‍රධාන හෝ විශේෂ කොට පෙන්වනවා.

ක්‍රි. ප්‍රකට ව පෙනී යනවා; ඉදිරියට එනවා; කැපී පෙනෙනවා.

නා.ප්‍ර. මාළුවලින් හෝ මස්වලින් සාදන සූපයක්.

නා.ප්‍ර. එක හිසක් හෙවත් එක මිනිසෙකු වෙනුවෙන් අය කළ බද්ද.

නා. මුස්ලිම් ආගම; මහමදාගම.

වි. මුස්ලිම් ආගමට අයත්; මහමදීය.

නා.ප්‍ර. දෙපා සිට හිස දක්වා උස ප්‍රමාණය.

ක්‍රි. ඉස ගසාගන්නවා; හිස සඟවනවා.

ක්‍රි.වි. පළමු වරට; මුලදීම.

1. (කථා.) ක්‍රි. රැස් වෙනවා; රංචු ගැහෙනවා.
2. ක්‍රි. (වතුරට) යටවෙනවා.