සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 301
උත්තමාඞ්ගය
1. නා. හිස; මුදුන.
2. නා. ඇස.
3. නා. පුරුෂ නිමිත්ත; පුරුෂ ලිංගේන්ද්‍රය.
උත්තමාචාර
නා.ප්‍ර. ප්‍රභූවරයකුට ගරු කිරීම පිණිස හමුදා සේනාංකයක් දක්වන පෙළපාලිය.
උත්තමායුෂ
නා.ප්‍ර. වර්ෂ සියයකට අධික ආයුෂ ප්‍රමාණය.
උත්තර
1. වි. ඉහළ; උසස්; ප්‍රධාන; බලවත්.
2. වි. වැඩි; අධික.
3. වි. පසු; අනතුරු; මතු; අනාගත.
4. වි. උතුරු; උතුරු දිශාවට අයත්.
1. නා.ප්‍ර. උසස් බව; වැඩි බව.
2. නා.ප්‍ර. උතුරු දිශාව; උතුර.
3. නා.ප්‍ර. පසු කාලය.
4. නා.ප්‍ර. ප්‍රශ්නයකට දෙන විසඳීම; පිළිතුර.
5. නා.ප්‍ර. ප්‍රතිඵලය.
6. නා.ප්‍ර. නැකතක නාමය; උතුරුපල්.
උත්තර ක්‍රියා
නා.බහු. අවසාන ආගමික කෘත්‍යය; අවමංගල කාර්යය; භූමදාන කෘත්‍යය.
උත්තර ධ්‍රැව තාරකාව
නා. පෘථිවියේ උත්තර ධ්‍රැවය මුදුනින් පිහිටි තාරකාව; ධ්‍රැව තාරකාව.
උත්තර ධ්‍රැවය
නා. පෘථිවි අක්ෂයේ උතුරු කෙළවර; පෘථිවියේ උතුරු කොන.
උත්තර පත
නා. නියඳ පැදුරු වියන අළුවේ නූල් හැදය මත රැඳී තිබෙන පොල්ල; කොන්තලීය.
උත්තර මන්ත්‍රණ සභාව
නා. පාර්ලිමේන්තුවක ව්‍යවස්ථාදායක සභා දෙකක් ඇති කල්හි ඉන් ඉහළ සභාව; සෙනෙට් සභාව; උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලය.
උත්තර ලෝකය
නා. පරලොව; මරණින් මතු උපදින ලෝකය.
උත්තර ශාටකය
නා. උඩුකය වැසෙන සේ පොරවන සළුව හෙවත් රෙද්ද; උතුරු සළුව.
උත්තරඞ්ග
නා.ප්‍ර. උළුවස්සට උඩින් සාදා ඇති ආරුක්කුව; ලින්ටලය.
උත්තරච්ඡදය
නා. උඩු වියන.
උත්තරණය
1. නා. එගොඩවීම; එතෙර වීම; තරණය.
2. නා. (රටකට) ගොඩබැසීම.
උත්තරදිශාධිපති
නා. උතුරු දෙසට අධිපතියා; වෛශ්‍රවණයා; කුවේරයා.
උත්තරමානුෂීය
වි. මිනිස් බවට උත්තරීතර වූ; මිනිස් බව ඉක්ම ගිය.
උත්තරවස්ති
1. නා.ප්‍ර. මූත්‍රාශයට බෙහෙත් වස්ති කිරීම පිණිස යොදනු ලබන උපකරණයක්.
2. නා.ප්‍ර. එම උපකරණයෙන් වස්ති කරනු ලබන ඖෂධය.
උත්තරාධිපති
නා. කූවේරයා; වෛශ්‍රවණයා.
උත්තරාභිමුඛ
වි. උතුරට මුහුණ ලා සිටින; උතුරට හැරුණු.
උත්තරායණය
නා. නිරක්ෂ රේඛාවට උතුරින් වූ සූර්යයාගේ ගමන; එම ගමන් වීථිය; සූර්යයා එසේ ගමන් කරන කාලසීමාව.
උත්තරාරණිය
නා. එකට ගැටීමෙන් ගිනි ඉපදවීමට ගන්නා දඬු දෙකෙන් උඩ දණ්ඩ; උඩු ගිනි දණ්ඩ.
උත්තරාර්ධ ගෝලය
(පාරිභා.) නා. පාථිවි ගෝලයෙහි උතුරු අර්ධය (=northern hemisphere).
උත්තරාර්ධය
නා. උතුරු භාගය; පසු භාගය.
උත්තරාලෝකය
(පාරිභා.) නා. උත්තර අක්ෂාංශවල (70°) පමණ රාත්‍රීකාලයෙහි දක්නට ලැබෙන වර්ණවත් රශ්මි කදම්බය (=northern lights).