සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 6

අකම්

(ව්‍යාක.) වි. කර්ම පදයක් නොගන්නා; කර්මයක් නොමැති.

අකම්ප

වි. නොසෙල්වෙන; කම්පා නොවන.

අකමැති

වි. කැමැත්තක් නැති: අරුචි

අකර

1. නා. අකුර; අක්ෂරය.
2. නා. අංකුරය; මොරෙය්යා.
3. නා. යම් යම් දේ එකතු වී ඇති තැන; ඛනිජ සම්පත් එක්රැස් වී ඇති ස්ථානය; ආකරය.
4. නා. ආකාරය; අයුර.

අකරණීය

වි. නොකටයුතු; නොකළමනා; අකර්තව්‍ය.

අකරතැබ්බය

නා. බලාපොරොත්තු නොවූ කරදරය.

අකරදාරුව

නා. ප්‍රථම භාර්යාවගෙන් දික්කසාද නොවී දෙවන භාර්යාවක් පාවා ගැනීමේ දී පුරුෂයකු විසින් එම දෙවන කාන්තාව වෙත දෙනු ලබන පොරොන් පත්‍රය.

අකර්ණනය

නා. ඇසීම; ශ්‍රවණය කිරීම.

අකර්තව්‍ය

වි. නොකළ යුතු; නොකටයුතු.

අකර්මක ක්‍රියාව

(ව්‍යාක.) නා. කර්මයක් අපේක්ෂා නොකරන ක්‍රියා පදය.

අකර්මක ධ්‍රැවය

(පාරිභා.) නා. වැඩියෙන් ම බීජාන්නය ඇත්තා වූ ද ඩිම්බ න්‍යෂ්ටියෙන් හැකිතාක් දුරස්තර වූ ද මතුපිට වූ ලක්ෂ්‍යය (=vegetative pole).

අකර්මක ධාතුව

නා. (ව්‍යාක.) කර්මයක් අපේක්ෂා නොකරන ධාතුව හෙවත් ක්‍රියා මූලය.

අකර්මජ

වි. කර්මයෙන් නූපන්; කර්මයෙන් නොහටගත්.

අකර්මණ්‍ය

1. වි. යම් කටයුත්තක නොයෙදිය හැකි; අලස; කුසීත.
2. වි. පොලී ගෙවීමක් නැති; වැඩකට නොයොදන ලද.

අකල

නා. නුසුදුසු කාලය; අනියම් කාලය.

අකලංක

වි. කැළැල් නැති; ලප නැති.

අකල්

1. වි. අකාලයෙහි වූ; නොකල්හි සිදු වන; අවේලාවෙහි වු.
2. වි. යහපත් නොවූ; ප්‍රිය නොවූ; අකල්‍ය.
නා.ප්‍ර. නුසුදුසු කාලය; අනියම් කාලය.

අකල් මරණය

නා. අකාලයේ සිදු වූ මරණය.

අකල්මාෂ

වි. ලප රහිත; නොකැළැල්.

අකල්ලකයා

නා. ලෙඩ වූ තැනැත්තා; රෝගියා.

අකවටුව

නා. උක්කුටික ව හිඳ ගැනීමේ ක්‍රමයක්.

අකවනවා

1. (කථා.) ක්‍රි. හිරකරනවා; අවුරනවා.
2. ක්‍රි. (කුඹුරක වතුර) නවත්වනවා.

අක්

නා.ප්‍ර. අග; කෙළවර; මුදුන.