සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 665

ජල සළාව

නා. දිය සුළිය; ජලාවර්තනය.

නා. ජලයෙහි පියවි ස්වභාවය (ජල ගතිය) වැළැක්වීම; ජලය ඝන කිරීම; දිය දමනය කිරීම හෙවත් ජලය වසඟ කර ගැනීම.

නා. වතුර නෑම; දිය නෑම; පැන් සැනැහීම.

නා. දිය ඉසීම; සිහින් ජලධාරාවලින් තෙමීම.

නා.ප්‍ර. හයිඩ්‍රජන් නම් මූල ද්‍රව්‍යය.

නා. හයිඩ්‍රජන් න්‍යෂ්ටින් හීලියම් න්‍යෂ්ටි බවට පත් වීමෙන් ජනිත ප්‍රබල ශක්තිය මුදා හරින බෝම්බ විශේෂය; විලයන බෝම්බය.

(පාරිභා.) නා. මත්ස්‍යයින්ගේ අස්ථීමය හෝ කාටිලේජිය වක්‍රවලින් එකක් (=branchial arch, gill arch).

(පාරිභා.) නා. මත්ස්‍ය හා වෙනත් ජලජ ජීවීන්ගේ ශ්වසන අවයවය; කරමලය (=gill).

1. (පාරිභා.) වි. තෙත් බිමෙහි හෝ ජලයෙහි වැඩෙන.
2. වි. ජලයෙන් පරාගණය වන.

වි. වතුර කළවම් කළ; දියෙන් අනාගත්; පැන් හා මුසු කළ.

නා. විල්, ගංගා මුහුද ආදි වශයෙන් පොළොව මතුපිට ඇති ජලතලාව; පෘථිවි පෘෂ්ඨය මත ඇති ජල තලාව.

වි. දියෙහි හැසිරෙන හෝ වෙසෙන; ජලය ඇසුරු කරන.

1. නා. හැසිරෙන්නා; ජීවත් වන්නා; දියෙහි මත්ස්‍යයා.
2. නා. ජලය ඇසුරු කොට වසන්නා; හංසයා.

1. වි. දියෙහි හටගත්; ජලයේ උපන්; අම්බුජ.
2. වි. ජලයේ ජීවත් වන; (බෙහෙවින්) ජලයේ ගැවසෙන හෝ හැසිරෙන.

නා.ප්‍ර. ජලය උපයුක්ත කර ගනිමින් ශරීරයේ නොයෙක් රෝගාබාධයන්ට පිළියම් සෙවීම.

නා. ජලභීතිකාව.

නා.ප්‍ර. වැහි වලාකුළ; මේඝය.

නා. ගලා යන දියපහර; දිය දහර; දිය කඳ.

නා.ප්‍ර. මුහුද; සයුර; සාගරය.

නා.ප්‍ර. (පොළොව යට ඇති නහර වැනි) සිහින් දිය උල්පත්.

නා. දිය ඉනීම; දිය වෑස්සීම.

නා. දිය ඉසීම.

නා. පාපන්දුවක් තරම් පන්දුවකින් පිහිනුම්කරුවන් අතර පැවැත්වෙන ක්‍රීඩා විශේෂයක්.

(පාරිභා.) වි. ජලය හෝ ද්‍රව තදවීමේ බලයෙන් ක්‍රියාත්මක වන ජලවාහක (=hydraulic).