සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 771

තුෂ්ටරවය

නා. ප්‍රීති ඝෝෂාව; සතුට ප්‍රකාශ කරන නාදය.

නා. සන්තෝෂයට හෝ ක්‍රෝධයට පැමිණි වෙලාව.

නා. සතුට; සොම්නස.

නා. නිහඬ බව; නිශ්ශබ්දභාවය.

වි. නිහඬ; නිශ්ශබ්ද; කතාවකින් තොර.

නා. තෙත් වාතය සිසිල් කළ විට පිනි බවට ඝනීභවනය වන උෂ්ණත්වය; පිනි අංකය.

නා.ප්‍ර. පිනිබින්දු.

නා.ප්‍ර. සඳ; චන්ද්‍රයා.

නා. තණකොළ මලක ඩිම්බකෝෂ පාදයේ ඇති පටලමය අවයව දෙකෙන් එකක්.

1. නා. සතුට; සන්තෝෂය.
2. නා. හාල් කුඩු.
3. නා. නිවුඩ්ඩ.
4. නා. දහයියා.

නා.ප්‍ර. නිවුඩු සහිත සහලින් පිසූ බත; නිවුඩු බත.

නා.ප්‍ර. හිම කාලය; හේමන්ත ඍතුව.

වි. සතුටුදායක; ප්‍රීතිමත්.

වි. තුසිත දෙව්ලොවට අයත්.

නා. බෝසත්වරුන් බුදුවීමට පෙර අවසාන ජන්මයේදී උපදිතැයි සැලකෙන සදෙව්ලොවින් සතරවැනි දිව්‍යලෝකය.

ක්‍රි. ප්‍රීති වෙනවා; සන්තෝෂ වෙනවා.

1. නා.ප්‍ර. පිනි; තුෂාර.
2. නා.ප්‍ර. හිම.
3. නා.ප්‍ර. හඳපාන; සඳරැස්.

වි. අතුරන ලද; අතුළ.
නා. ඇතුළ; අභ්‍යන්තරය.

1. නා. තුනී වස්ත්‍රය; දුහුල.
2. නා. සිනිඳු රෙදි කැබැල්ල; පෙරහන්කඩ.
3. නා. සතුට; ප්‍රීතිය.
1. වි. මහත; තර.
2. වි. බලවත්; බරපතළ.
3. වි. දොස් සහිත.

නා. දුනු හී බහාලන කොපුව; හියවුර.

1. නා. දකුණු ඉන්දියාවේ තිරිනෙල්වෙලි දිස්ත්‍රික්කයට අයත් නගරයක්.
2. (කථා.) නා. හරිහැටි නොදත් ඈත ප්‍රදේශය.

නා. දෙ පස උස් ව සිටින සේ පීරා සකස් කරන කොණ්ඩා මෝස්තරය.

නා.ප්‍ර. වාදනය පිණිස යොදාගන්නා වීණා බෙර දවුල් ආදිය.

නා. සක්බෙර, වීණා, තාලම් ආදි වාදනය කරනු ලබන භාණ්ඩය; වාද්‍ය භාණ්ඩය.