අක්ෂර වින්යාස ශබ්දකෝෂය – 27
අවනද්ධ
වි. වැසුණු; වෙළුණු (සං. අවනදධ)
අවබෝධය
නා. වැටහීම; පරිඥානය (පා. සං. අවබොධ)
අවර්ණ
වි. පැහැයක් නොමැති/ ගුණ නැති (සං. අවර්ණ)
අවරෝධය
නා. බාධාව; වැළැක්වීම/ආවරණය (සං. අවරොධ)
අවරෝහණ
වි. ක්රමයෙන් අඩු වන; හීන වන (සං. අවරොහණ)
අවලක්ෂණ
වි. අශෝභන (සං. අවලක්ෂණ)
අවලම්
නා.ප්ර. පාදඩකම/නින්දිත ක්රියාව (දෙ. அவலம்)
අවලම්බනය
නා. එල්ලා තැබීම/ආධාරය/අරමුණ (පා. සං. අවලම්බන)
අවලාද
නා.ප්ර. දොස් පැවරීම (දෙ. ஆவலாதி)
අවලෝකනය
නා. නිරීක්ෂණය/ කියවීම/ ප්රත්යක්ෂ කිරීම (සං. අවලොකන)
අවශ්යතාව
නා. බලවත් උවමනාව (සං. අවශ්යතා)
අවශිෂ්ට
වි. ඉතිරි; අවශේෂ/යල් පැනගිය/පිරිහුණු (සං. අවශිෂ්ට)
අවශේෂ
වි. ඉතුරු; සෙසු (සං. අවශෙෂ පා. අවසෙස)
අවශෝෂණය
නා. උරාගැනීම (සං. අවශොෂණ)
අවස්ථාව
නා. ප්රස්තාව; කාලය (සං. අවස්ථා)
අවස්ථිතිය
නා. පැවැත්ම (සං. අවස්ථිති)
අවස්ථෝචිත
වි. ප්රස්තාවට සුදුසු; කාලෝචිත (සං. අවස්ථා+උචිත)
අවසාදිත
වි. මණ්ඩි එකතු වූ (සං. අවසාදිත)
අවහරණය
නා. ඉවත් කිරීම; කපා හැරීම/ පැහැරගෙන යෑම (පා. සං. අවහරණ)
අවළංගු
වි. භාවිතයෙන් ඉවත් කළ/ අකර්මණ්ය
අව්කාෂ්ටය
නා. ඉතා තද ඉර අව්ව
අව්යක්ත
වි. චතුර නොවූ; අඥාන; නොපැහැදිලි (සං. අව්යක්ත)
අව්යය
වි. වෙනස් නොවන (සං. අව්ය)
අව්යාජ
වි. සැබෑ; අවංක