බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 130

ඉභපිප්ඵලි

ඉ. ගජ තිප්පිලි.

ඉ. ඉම.

න. නිසරු බිම; මහ වනය.

පු. ඉරියව්ව.

(ඉරීය_වත්තනෙ) ඉරියව් පවත්වයි; යෑම් ඊම් ආදිය කරයි.

ඉ. ක්‍රියා පැවැත් වීම.

ඉ. කොට කඩුව.

නි. මෙන්; වාගේ; සේ.

පු. වලසා.

න. දුනු ශිල්පය.
පු. අධිපතියා; ධනු ශිල්පය දන්නා.

(ඉස්ස+අ) අනුන්ගේ යහපත නො ඉවසයි; ඊර්ශ්‍යා කෙරේ.

පු. ඊශ්වර දෙවියා; ලෝකාධිපති මැවුම්කාරයා; ස්වාමියා.

පු. ධනවත් හෝ බලවත් ජනයා.

න. ඊශ්වරයාගේ මැවීම.

පු. අධිපති මදය.

න. ආධිපත්‍යය; සම්පත; ස්වාමිත්වය.

ඉ. අධිපති බව.

ඉ. අනුන්ගේ සැප නො ඉවසීම; ඊර්ෂ්‍යාව.

ඉ. ඊර්ෂ්‍යා කිරීම.

පු. දුන්න.

3. ඊර්ෂ්‍යා ඇත්තා.

පු. ඍෂියා; තාපසයා.

ඉ. තාපසයකු සේ පැවිදි වීම.

නි. මෙහි.