බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 421

පපුත්ත

පු. මුනුබුරා.

පබන්ධ

පු. ගාථා බැඳීම් ආදිය; නොසිඳී පැවැත්ම.

පබල

3. ඉතා බලවත්.

පබ්බ

න. කොටස; පුරුක; සන්ධිය.

පබ්බජති

(ප+වජ+අ) ගිහිගෙය හැර යයි; පැවිදි වේ.

පබ්බජන

න. පැවිදිවීමට ලෑස්තිව සිටින්නා.

පබ්බජන්ත

3. පැවිදිවෙන; පැවිදිවෙමින්.

පබ්බජ්ජා

ඉ. පැවිද්ද; පැවිදි වීම.

පබ්බජිත

3. පැවිදි වූ; පු. පැවිද්දා.

පබ්බජිත්වා

පූ.ක්‍රි. පැවිදි වී.

පබ්බජිතුං

නි. පැවිදිවන්නට.

පබ්බජිය

පූ.ක්‍රි. පැවිදි වී.

පබ්බත

පු. කන්ද; පර්වතය.

පබ්බතකූට

න. කඳු මුදුන.

පබ්බතගහන

න. කඳුවලින් ගැවසීගත් පෙදෙස.

පබ්බතට්ඨ

3. පර්වතයෙහි සිටි.

පබ්බතපාද

පු. කඳු පාමුල.

පබ්බතසිඛර

න. කඳු මුදුන.

පබ්බතෙය්‍ය

3. එහි උපන්; පර්වතයන්හි හැසිරෙන.

පබ්බාජන

න. නෙරපීම; පැවිදි කිරීම; පිටමං කිරීම.

පබ්බාජනීය

3. නෙරපිය යුතු.

පබ්බාජෙත්වා

පූ.ක්‍රි. පැවිදි කරවා; රටින් නෙරපා.

පබ්බාජෙති

(ප+වජ+ණෙ) නෙරපයි; පැවිදි කරයි; රටින් පිටකරයි.

පබ්භාර

3. නැමුණු; පු. කන්ද බිඳීයාමෙන් සෑදුණු ගුහාව වැනි තැන.