සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 128

අමතාසන

පු. (අමත+අසන) අමෘතය අනුභව කරන්නා දෙවියා. (පි. 98)

ති. (අමත+මගධ) අමෘතයට බැසගත්, අමෘතයට ඇතුළත්, නිවනට අයිති. (පි. 98)

න. වජ්ජිපුත්‍රක භික්ෂූන් ඇතිකළ දශවස්තුවෙන් එකක්, කිරි බැවින් තොරවූත් දී බැවින් තොර වූ කිරත් කැප කරවාගෙන බීම කැපය යන මතය. (පි. 98)

ති. මන නොවඩන, සිත සතුටු නොකරන. (පි. 98)

පු. අමනුෂ්‍යයා, යක්ෂ-භූත ආදි සත්ත්වයා. (පි. 98)

ති. මමඞ්කාර රහිත, මගේ නොවන, මමත්වයක් නැති. (පි. 98)

න. (නා) ඉ. (=න+මමායන(නා) මමත්වය නොකිරීම, ති. මමායන රහිත. (පි. 98)

ක්‍රි. (අම. √ චු. රොගෙ, රොගයෙහි +ණය+ති) රුජා කරයි. (පි. 98)

පු. මරණ නැත්තා, දෙවියා, දෙව්ලොව. (පි. 98)

ඉ. ‘ආඳා’ යයි ප්‍රකට මාලුවා. (පි. 98)

පු. ලිස්සා යාම නිසා ආඳා අල්ලා ගැනීම දුෂ්කර වන්නාක් මෙන් ඒ මේ අතට පැන පැන යන වාදය. ‘ද්වාසට්ඨි දිට්ඨි’ බලනු. (පි. 98)

න. මීරන්, මිණිරන්, අභ්‍ර ති. මලරහිත, නිර්‍මල, පිරිසිදු. (පි. 98)

ති. රැවුල නැති. (පි. 98)

√ භු. සද්දෙ, අස්සාදෙ, තායනෙ; ශබ්දයෙහි, ආස්වාදයෙහි, රැකීමෙහි. අම්බති.
පු. අඹ, අඹගස. (පි. 97)

ති. කුඩා, බාල. (පි. 97)

ඉ. කුඩාකිකිළි, පැටිකිකිළි- “සෙය්‍යථාපි ආවුසො සරභ! අම්බකමද්දරී ඵුස්සකරවිතං රවිස්සාමීති අම්බකමද්දරී රවිතං යෙව රවති.” (පි. 97)

ඉ. මව, යහපත් භාර්‍ය්‍යාව. (පි. 97)

පු. පොක්ඛරසාති බමුණාගේ අතැවැසි ත්‍රිවෙදයෙහි පරතෙරට ගිය කෙනෙකි මොහු. (පි. 97)

ඉ. දියමිත්ත. (පි. 97)

ඉ. අඹපෙළ, අඹගස් පඞ්ක්තිය. (පි. 97)

න. අඹපැන, පැසුණු අඹ මිරිකා පානය කිරීමට සුදුසු පරිදි කොටා ගත් අඹ යුස. (පි. 97)

ඉ. අඹපිඬු, අඹපෙති. (පි. 97)

ඉ. අඹපියලි, අඹකැබලි. (පි. 97)

පු. අඹපැලය. (පි. 97)