සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 291

උපාදා

ඉ. (උප+ආ+දා.) සමීපකොට ගැනීම, ග්‍රහණය. (පි. 197)

න. (උප+ආ+දාන) ග්‍රහණය, තෘෂ්ණාදි වශයෙන් ගැන්ම, කාමුපාදානාදිය. (පි. 197)

පු. උපාදානයන්ගේ ක්ෂයකිරීම, නිර්‍වාණය. (පි. 197)

න. උපාදානයන්ගේ නිදානය. (පි. 197)

පු. උපාදානයන්ගේ නිරුද්ධිය, නිවන. (පි. 197)

පු. උපාදාන ප්‍රත්‍යය. (පි. 197)

පු. උපාදානයන්ට ප්‍රත්‍යය වූ ස්කන්ධ සන්තතිය, කෙලෙස් සහිත පඤ්චස්කන්ධය. (පි. 197)

ති. තෘෂ්ණාදි වශයෙන් ග්‍රහණය කටයුතු රූපාදිය. (පි. 197)

ති. උපාදානයට කරුණු වූ ධර්‍ම. (පි. 197)

පු.ක්‍රි. ගෙන. (පි. 197)

පු. ග්‍රහණය කරන තැනැත්තා. (පි. 197)

පු. (උප+ආ+දා. √ +ඉ ) සම්භාවනයෙහි අනුපාදිසෙස නිබ්බාණ බලනු. (පි. 197)

ති. ගන්නා ලද, පරාමර්ෂණය කරන ලද. (පි. 197)

ති. ගන්නා ලද. (පි. 197)

පු.ක්‍රි. (උපාදියිත්වා = ය) ගෙන. (පි. 197)

ක්‍රි. (උප+ආ+දා. √ දි. දානෙ, දීමෙහි +ය+ති) ගනී. (පි. 197)

න. ගැනීම, ග්‍රහණය. (පි. 197)

ඉ. විශේෂණය, නිමිත්ත. (පි. 197)

ති. කුෂන් කිරීමෙන් අලංකාර කළ, විශේෂණයෙන් සැරසූ. (පි. 197)

පු. විරාමය, නවතින තැන, ධාතුන්ගේ ආදි ස්වරවූ ඉ, උ, අ යන මොවුන්ට උපාන්ත සංඥයයි කියත්. (පි. 197)

න. නොදැක්වූ යමක් බුද්ධියෙන් දැනගැනීම, තන්ත්‍ර යුක්ති විශේෂයෙකි. “යද නිද්දිඪං බුද්ධියා අවගමානීයං තදුපා නියං” (පි. 197)

පු. ප්‍රයොගය, උපක්‍රමය, සාම, දාන, දණ්ඩ, භෙද යන උපාසතර. (පි. 197)

පු. උපායෙහි දක්ෂ, ප්‍රයොගයෙහි නිපුණ. (පි. 198)

න. උපායෙහි දක්ෂ බව. (පි. 198)