සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 7

අකිඤ්චන

ති. (න+කිඤ්චන) රාගාදි කිසි පළිබෝධයක් නැති, හිරිහැර නැති. දිළිඳු. “අකිඤ්චනං අනාදානං තමහං බ්‍රැමි බ්‍රාහ්මණං.” (පි. 22)

ඉ. (න+කිත්ති) අපකීර්‍තතිය, නුගුණ ප්‍රකාශය, අවගුණය (පි. 22)

න. (න+කිරිය) අක්‍රියාව, නොකිරීම. කටයුතු නොකිරීම. ති. නොකටහැකි. නොකටයුතු. (පි. 22)

ඉ. අක්‍රියාදෘෂ්ටිය, කර්‍මයට ඵලයක් විපාකයක් නැතැයි යන දෘෂ්ටිය, අක්‍රියවාදය. (පි. 22)

න. අක්‍රියස්වභාවය. (පි. 22)

පු. අක්‍රියවාදය, ක්‍රියාවෙන් ඵලයක් විපාකයක් නැතැයි යන මිථ්‍යාවාදය. (පි. 22)

ති. සියලු ආපත්තීහු ක්‍රියා වශයෙන් පස්වැදෑරුම් වෙති. කයින් හෝ, වචනයෙන් කටයුතු ඉටීම් ආදිය නොකරන්නාට වන ආපත්තිය. (පි. 22)

ති. (න+කිලන්ත) ක්ලාන්ත නොවූ, වෙහෙස නොවූ. (පි. 22)

පු. (න+කිලාසු) නොමැලි, කඩිසර, බුහුටි. (පි. 22)

ති. කුකුස්නැති. න. කළනොකළ පින්පවු උදෙසා පසුතැවිලි නොවීම. “කළ නොකළ උදෙසා පසුතැවිලි වනු කුකුස”. (පි. 22)

ති. (න+කුටිල) අවඞ්ක, වක් නොවූ, ඇද නොවූ, සෘජු. (පි. 23)

ති. බියරහිත, කොයිනුත් භය නැති. (පි. 23)

ති. නොකිපෙන, කොප්‍ය නොවන, කුපිත නොවන, නොසෙල්වෙන. (පි. 23)

න. (න+කුසල) කුසල් නොවූව, පාපය. ති. අදක්ෂ, අසමර්ථ, අනිපුණ. (පි. 23)

න. පාපකර්‍මය, පව්කම. කුසල් නොවන කර්‍මය. (පි. 23)

පු. ප්‍රාණඝාතාදී දශ අකුශලකර්‍ම, ප්‍රතිසන්ධි විපාක දෙන අකුශලකර්‍මය. (පි. 23)

ති. අකුශල පක්ෂයෙහි වූ, අකුසල්වලට අයත්. (පි. 23)

ති. අකුසල් භජනය කරන, අකුසල් කොටසට අයිති. (පි. 23)

න. අකුසල්මුල, අකුසලයට මුල් වන ලෝභ මෝහ මෝහ යන හේතු තුණ. (පි. 23)

ති. (න+කුසීත) කුසීත නොවන, නොකම්මැලි. (පි. 23)

ති. (න+කුහක) කුහක නොවන. නැතිගුණ නොපෙන්වන. (පි. 23)

(න+කොසල්ල) මෝහය, අසමර්ථ බව, නොවියත් බව. (පි. 23)

න. (න+ඛණ්ඩ) කඩනොවන, නොකැඩුනු. (පි. 23)

ති. නොසිදුරු. (පි. 23)