සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1101

පුඩු දැමීම

(පාරිභා.) නා. වළලු සිටින සේ ගොතන ලද මෝස්තර මැස්ම.

1. නා. තොණ්ඩුව ; වළල්ල.
2. තුඩ ; කොන.
3. කුඩ, සේසත් ආදියෙහි මිට.
4. ගුළිය ; කැටිය ; පිණ්ඩය.
5. ගණන ; ප්‍රමාණය.
6. නාසයේ සිදුර.

නා.ප්‍ර. තල, කපු ඇට, කොප්පරා ආදිය මිරිකා තෙල් ගස් පසු ඉතිරි වන හපය ; රොඩු කොටස ; මුරුවට.

1. නා. සුදු නෙළුම් මල.
2. හස්ති කුලයක්.
3. සුදු කූඩය.
4. දශවිධ නරකයන්ගෙන් එකක්.

1. නා. පින් බිජුවට වැපිරීමට සුදුසු කෙත ; පින්කෙත ; සංඝ රත්නය.
2. බුදු, බුද්ධශ්‍රාවක, මව්, පිය යන සිවු පිරිස.

නා. සිංහල අලුත් අවුරුද්ද උදාවන දිනයෙහි පුණ්‍ය කටයුතුවල නිරත වීම සඳහා යෙදී ඇති වේලාව ; නොනගතය ; සංක්‍රාන්ති සමය.

නා. පිනෙහි උදාරත්වය ; පින්බලය ; පුණ්‍යානුභාවය.

නා. පින ; කුසලය.

නා. පින් ඇති බව දැක්වෙන රූප ලක්ෂණය ; පින් ලකුණු ; භාග්‍යසම්පන්න රූපශෝභාව.

නා.ප්‍ර.බහු. (දානය, සීලය ආදි) පුණ්‍යක්‍රියා දොළොස.

නා.ප්‍ර. පිනෙන් පහළ වූ සිරිය ; වාසනා මහිමය.

නා. පින් පිණිස පරිත්‍යාග කරන දෙය.

නා. පින් පැමිණ වීම ; කරන ලද පින්කම පිළිබඳ ව අනුසස් පවසන දේශනාව.

නා. පුණ්‍ය කටයුතු සඳහා පිහිටු වන ලද ආයතනය.

1. නා.ප්‍ර. පිරුණු දෙය; සම්පූර්ණ වූ දෙය. පසළොස්වක; පූර්ණ පොහොය.
3. එළුසැහැලි විරිතක්.

නා. පූර්ණ පොහොය ; කලා සම්පූර්ණ වූ චන්ද්‍රයා ඇති උපෝසථ දිනය ; පසළොස්වක පොහොය.

නා.ප්‍ර. පූර්ණ යක්ෂයා.

නා. ආදරණීය පුතා ; ප්‍රිය පුත්‍රයා.

නා.ප්‍ර. උතුම් පුතා ; ශ්‍රේෂ්ඨ පුත්‍රයා.

නා.ප්‍ර. කුමාර තත්ත්වයේ ජීවත් වන පුතා ; පුත්‍ර කුමාරයා.

නා.ප්‍ර. පුතා.

නා.ප්‍ර. දරුමලු පිරිස ; දූ පුතුන් හා භාර්යාව.

නා.ප්‍ර. පුත්‍රයන් ලබා දෙන ගුරු ග්‍රහයා ; බ්‍රහස්පති ග්‍රහයා.

නා.ප්‍ර. දරු සෙනෙහසෙහි ගිජු බව ; දූ පුතුන් කෙරේ පවත්නා අතිමාත්‍ර වූ ඇල්ම.