සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1138

ඵස්සය

නා. පහස ; ස්පර්ශය ; යම් අරමුණක තැවරීම් ලක්ෂණයෙන් සිතෙහි උපදින ගතිය.

ඵස්සායතනය

නා. පහස පිළිබඳ වූ (චක්ඛු සෝත ආදි) හය වැදෑරුම් ආයතන.

ඵළික

නා.ප්‍ර. පළිඟු ; පළිඟු මිණ ; පිළිමිණි ; ස්ඵටික.

ඵළිකයා

නා. (රජමැදුරට) පළිඟු මැණික් සපයන්නා.

ඵාණිත

1. නා.ප්‍ර. පැණි හකුරු.
2. උක්පැණි ; උක්හකුරු.

ඵාසු

වි. අමාරු නැති ; ලෙහෙසියෙන් ලැබෙන ; පහසු
1. නා.ප්‍ර. අමාරු නැතිකම ; ලෙහෙසිය ; සුවසේ (යමක්) ලැබීම.
2. සුවය ; සැපය ; සැප විහරණය.

ඵුප්ඵුස කෝෂය

නා. ගොළු බෙල්ලාගේ ශ්වාසපුටය සහිත කුහරය.

ඵුප්ඵුසය

නා. පෙනහැල්ල.

ඵුප්ඵුසීය ධමනිය

නා. දකුණු හෘත්කෝෂිකාවෙහි විහිදෙන විශාල රුධිරවාහිනිය.

ඵුල්ල

1. වි. පිපුණ ; විකසිත වූ.
2. පිපුණුමලින් පිරුණු ; මලින් ගැවසී ගත්.
3. බිඳුණු ; පලුදු වුණු ; පැලී ගිය.

ඵුල්ලය

නා. පිපුණු මල ; විකසිත කුසුම.

ඵුලිඞ්ගය

නා. ගිනිපුපුර.

ඵොට්ඨබ්බය

නා. පහස ; ස්පර්ශය.

ඵොස්පරස්

නා.ප්‍ර. අඳුරෙහි ආලෝකවත්ව දිලිසෙන කහපැහැ ඉටි වැනි අලෝහ මූල ද්‍රව්‍යයක්.

බ

මිශ්‍ර සිංහල හෝඩියේ හතළිස් අට වන අකුර ; ප-වර්ගයේ තුන් වන අකුර.

බංකුව

1. නා. කීපදෙනකුට එකවර හිඳ ගැනීමට හැකිවන සේ තනන ලද දිග ආසන විශේෂය.
2. කුඩා මිටි ලෑලි අසුන ; කොලොම්බුව.
3. කාර්මිකයකුගේ වැඩ මේසය.

බංකොලොත්

වි. ණයතුරුස් ගෙවා ගැනීමට බැරි තත්ත්වයට පැමිණි ; වස්තු භංගත්වයට පත්.

බංග කරනවා

ක්‍රි. නැති කරනවා ; වනසනවා ; විනාශ කරනවා ; සුණු විසුණු කරනවා.

බක

1. නා.ප්‍ර. ජල ආශ්‍රිත පක්ෂියෙක් ; කොකා.
2. ශාස්වත දෘෂ්ටිය වැළඳ ගත් බ්‍රහ්මයකුගේ නාමය.
වි. ලොකු ; මහා ; පමණට වඩා විශාල.

බකතපස්

නා.ප්‍ර. කූට තාපස ව්‍රතය.

බකල

වි. දෙපසට වක් වී ගිය පාද සහිත ; විකෘත වූ දෙපා සහිත.

බක්

නා.ප්‍ර. චන්ද්‍ර මාස ක්‍රමයේ පළමුවැනි මාසය ; සිංහල අවුරුද්ද පටන් ගන්නා මාසය.

බක්කර

නා. වෘත්තියක් වසයෙන් පාන් පෝරණුවෙහි වැඩ කරන්නා ; පාන්, කේක් ආදිය පුලුස්සන්නා.

බක්කිකරත්තය

නා. ඉඳගැනීම සඳහා බක්කියක් වැනි කොටසක් සහිත ගොන් කරත්තය.