සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1224

මාත්සරික

(පාරිභා.) වි. මරණය ඇති කරන ; උග්‍ර ; දරුණු.

1. නා. (උස, දිග, පළල ආදිය පිළිබඳ) ඉතා කූඩා ප්‍රමාණය.
2. වෙසෙසින් වෙන් කොට දක්වන ලද්ද.
3. ටික ; ස්වල්පය ; පමණ ; විතර.
4. (ක්‍රිස්ති.) ආකාරය ; සැලැස්ම; පිඹුර.
5. (ක්‍රිස්ති.) ආදර්ශය.
6. පුරාණ ලංකාවේ ප්‍රතිමා නිර්මාණය පිළිබඳව යොදන ලද මිම්මක් ; අඟල් එකක දිග.
7. (පාරිභා.) (ගණිත.) සමීකරණයක තත්ත්ව ප්‍රමාණය.

මාත්‍රාංශය

[මාත්‍රා + අංශය]
නා. (ව්‍යාක.) මාත්‍රාවේ කොටස ; ලකුණ ; ඇදය.

මාත්‍රාගණකය

(පාරිභා.) නා. ගීතයක තාලමානය හරි හැටි බලාගැනීම සඳහා පිළියෙල කරගෙන ඇති සියුම් උපකරණයක් ; තාලමානය.

මාත්‍රාව

1. නා. ඇසිපිය හෙළීමට හෝ අසුරුසනකට ගත වන කාලය ; නිමේෂය ; ඒ කාලය තුළ උච්චාරණය කළ හැකි ශබ්දය.
2. (සංගී.) ශබ්දයක් පවතින කාලය.
3. තරම ; සමත්කම.
4. වරකට ගත යුතු බෙහෙත් ආහාරපාන ආදියේ ප්‍රමාණය.
5. තෙල් බින්දු අටක ප්‍රමාණය.
6. ඉතා සුළු ප්‍රමාණය.

මාත්‍රාහානිය

නා. මාත්‍රාවක් අඩු වීම ; දීර්ඝ මාත්‍රාවක් හ්‍රස්ව බවට පැමිණීම.

මාතා

1. නා.ප්‍ර. අම්මා ; මව ; ජනනී.
2. මහෝත්තමයා ; මහා කාරුණිකයා.

මාතාමහ

නා.ප්‍ර. මවගේ පියා ; මුත්තා ; සීයා.

මාතික

වි. මව සම්බන්ධ වූ.

මාතිකාමර්ම

නා.ප්‍ර. ශරීරයේ පිහිටි අටවැදෑරුම් මර්මස්ථාන.

මාතිකාව

1. නා. මැය ; ශීර්ෂ පාඨය ; මාතෘකාව.
2. ප්‍රධාන ජල මාර්ගය.
3. මැද මොළය හරහා දිවෙන පසු මොළය.
4. (විනය.) කඨිනයක් ඉදිකිරීමට හේතුවන කාරණය ; කඨිනුද්ධාරය සිදු වන කරුණ.