සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1390

ලහන්ද

1. නා. කුඹුරේ වක්කඩ අහුරන ලීය.
2. ඇලක හරහට දමන ලී කඳ ; ඒදණ්ඩ.

ලහස්ස

නා.ප්‍ර. ධාන්‍ය තෙල් ආදිය මැනීම සඳහා භාවිත කරන මිනුමක් ; නැලි හතරක ප්‍රමාණය.

ලහුක පරිවර්තනය

1. නා. ඉක්මන් පෙරළුම ; ලහුක ප්‍රවෘත්තිය.
2. සැහැල්ලු පැවැත්ම ; ලුහු පිරිවැටුම.

ලළනවා

ක්‍රි. සෙලවෙනවා ; වංචල වෙනවා ; ලෙළ දෙනවා.

1. නා.ප්‍ර. ලාටු.
2. ලතු ; ලාක්ෂා ; ලාකඩ.
3. සලාක ; ලහ.
4. ඉරටුව ; කූර.
5. පාදාභරණ විශේෂයක් ; පාසලඹ.
6. උරහිස.
1. නි. ඇතැම් නාම පදවල බහුවචනාර්ථය ප්‍රකට කිරීමෙහි යෙදේ.
2. ආධාරාර්ථයෙහි යෙදේ.
3. ලනවා යන්නෙහි පූර්වක්‍රියා රූපය.

ලා ගන්නවා

1. ක්‍රි. දමා ගන්නවා ; බහා ගන්නවා ; පැලඳ ගන්නවා.
2. හරවා ගන්නවා ; තබා ගන්නවා.
3. අටවා ගන්නවා ; සාදා ගන්නවා.

ලා බත් පෙට්ටිය

නා. බත් ආදිය සංඝයාට දෙන දායකයන්ගේ නම් ලියූ තල්පත් කැබලි ආදිය දමන පෙට්ටිය.

ලාංකික

වි. ලංකාවට අයත් ; ලංකාව හා සම්බන්ධ ; ලංකාවේ උපන්.

ලාකඩ

1. නා.ප්‍ර. ලාක්ෂා නම් කෘමියා විසින් නිපදවනු ලබන ලාටු වැනි ද්‍රව්‍යය ; ලතු ; ලාක්ෂා.
2. ලියුම් ආදියෙහි මුද්‍රා තැබීම සඳහා උණු කොට භාවිත කරනු ලබන ලාකඩ.

ලාකඩ පෙන්දුව

නා. ලාකඩ පෙරීම සඳහා භාවිත උපකරණයක්.

ලාකම්

නා.ප්‍ර. ලාක්ෂා කර්මය ; ලාක්ෂාවලින් සායම් ගෑම.

ලාක්ෂකය

(පාරිභා.) නා. ද්‍රාව්‍ය සායමක් සමග ලෝහ හයිඩ්‍රොක්සයිඩ් සංයෝජනය කිරීමෙන් ලැබෙන අද්‍රාව්‍ය වර්ණවත් ද්‍රව්‍යයක්.

ලාක්ෂණික

1. වි. ලක්ෂණයෙන් යුතු ; ලක්ෂණ ශක්තියෙන් අවබෝධ කටයුතූ.
2. ආවේණික වූ ; පොදු ලක්ෂණයෙන් යුතු.
3. හඳුනැනීමේ ලකුණු පිළිබඳ වූ.
4. චාව්‍යාර්ථයෙන් අන්‍ය වූ අර්ථයක් ගෙන දෙන ; ද්විතීයාර්ථයක් ඇති.
නා.ප්‍ර. ශබ්දය බෙදෙන ත්‍රිවිධ කොටස්වලින් එකක්.