සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 154
අම්භෝරුහ
නා.ප්‍ර. නෙළුම; පද්මය.
අම්මා
1. නා. මව; මාතාව.
2. නා. තලතුනා ස්ත්‍රිය.
අම්මාවරු
නා. බෝවන රෝග ඇති කරවතැයි සලකනු ලබන දෙව්දූවරු හත්දෙනා.
අම්රස
නා. අමිහිරි රස; අප්‍රිය රස.
අම්ලකර
(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. ඔක්සිජන් වායුව (=oxygen).
අම්ලපාෂාණ
(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. සිලිකා 66% කට වඩා අඩංගු ආග්නේය පාෂාණ (=acid rocks).
අම්ලය
1. නා. ඇඹුල; ඇඹුල් රසය.
2. නා. ඇඹුල් රසය ප්‍රධාන ලක්ෂණය කොට ඇති රසායනික ද්‍රව්‍ය සමූහයක් (=acid); විනාකිරි.
අමා
1. වි. මරණයක් නැති; මරණ රහිත; අමරණීය.
2. වි. දිව්‍යමය; අමෘතමය; ඉතා ප්‍රණීත; අතිශයින් මිහිරි; අමෘතය සේ සුව දෙන.
1. නා.ප්‍ර. අමාවක; අමාවක තිථිය.
2. නා.ප්‍ර. දෙවියන්ගේ ආහාර; අමෘත; සුධාභෝජන.
අමාඇදුරු
නා.ප්‍ර. අමෘතයට හෙවත් නිවනට මඟ පෙන්වන ආචාර්යවරයා; බුදුරජාණන් වහන්සේ.
අමාකර
1. නා.ප්‍ර. අමෘත රශ්මි ඇත්තා; චන්ද්‍රයා.
2. නා.ප්‍ර. අමෘතයාගේ උත්පත්ති ස්ථානය; කිරිමුහුද.
අමාකරු
නා.ප්‍ර. නිර්වාණය අවබෝධ කරවන තැනැත්තා; බුදුරජාණන් වහන්සේ.
අමාකැන්
නා.ප්‍ර. අමෘත කාන්ති ඇත්තා; හඳ; චන්ද්‍රයා.
අමාත්සර්ය
1. වි. මසුරු නැති.
2. වි. ඊර්ෂ්‍යා නැති.
අමාත්‍යයා
නා. පැරණි රජදරුවන්ගේ පාලන සමයෙහි කාර්යාංශයක් භාරව සිටි තැනැත්තා; රජයේ කාර්යාංශයක් භාර ව සිටින තැනැත්තා; ඇමතිවරයා.
අමාත්‍යාංශය
අමාත්‍ර
වි. ප්‍රමාණ රහිත; අපරිමාණ.
අමාත්‍රඥ
වි. පමණ නොදන්නා වූ; භෝජනයෙහි ප්‍රමාණය නොදන්නා වූ.
අමානුෂික
වි. මිනිස් නොවන; අමනුෂ්‍ය.
අමාපල
1. නා. අමෘතය තරම් මධුර වූ ඵලය; අමෘතය නම් ඵලය.
2. නා. අරළු.
අමාපුරය
නා. මරණයක් නැති පුරය; නිවන.
අමාමක
වි. මමත්වයෙන් තොර; මාගේ යැයි නොසිතන.
අමායා
වි. මායා නැති; වංචා රහිත.
නා. අමාරුකාර පුද්ගලයා; කපටියා.
අමාර්ගය
1. නා. වැරදි මග; නොමඟ.
2. නා. වැරදි ක්‍රියා පටිපාටිය; දුරාචාරය.
අමාරැස්
නා.ප්‍ර. චන්ද්‍ර රශ්මිය; සඳරැස්.