සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1596

වේලායුද

1. නා.ප්‍ර. ආයුධ විශේෂයක් ; දිග මිටක් හා උල් තුනක් සහිත ආයුධය ; ත්‍රිශූලය ; කඳ කුමරුගේ ආයුධය.
2. කතරගම දෙවියන්ට යෙදූ නාමයක්.

වේලාසන

ක්‍රි.වි. වේලාවට ප්‍රථම ; කල් ඇතිව ; වේලාපහ.

වේලාසලයා

නා. සිංහල රජු දවස සිටි සුළු සේවකයෙක් ; දාසයා.

වේලි කණ්ඩිය

(කථා.) නා. කණ්ඩියක් සෑදීමේදී පස් ගොඩ දමා සෑදූ වැටිය ; මහ නියර.

වේලිකඳ

(කථා.) නා.ප්‍ර. කුඹුරු යායේ අයින් වේල්ල.

වේලිග

(කථා.) නා.ප්‍ර. කුඹුර ; වෙල ; කෙත.

වේවැල

නා. ඉතා තද ඝනකමින් යුක්ත වූ ද, පුටු විවීමටත් කුඩ ආදිය සෑදීමටත් සුදුසු පතුරු ලබා දෙන්නා වූ ද ඝර්ම කලාපික වැල් වර්ගයක්.

වේශ භූෂණය

නා. වේශය හා අලංකාරය ; නොයෙක් ලෙසින් සැරසීම.

වේශධාරී

වි. වෙනත් ආකාරයකට, වෙනස්’ ස්වරූපයකට පැමිණි ; වෙස් වලාගත්.

වේශය

නා. විලාසය ; පෙනුම ; ආකාරය ; ස්වරූපය ; ලීලාව.

වේශ්ම

නා.ප්‍ර. මන්දිරය ; මාළිගය ; ප්‍රාසාදය.

වේශ්‍යා කර්මය

නා. වෛශ්‍යා කර්මය ; වෛශ්‍යාවකගේ වෘත්තිය ; ගණිකා වෘත්තිය.

වේශ්‍යා වීථිය

නා. වේශ්‍යාවන්ගේ ජීවන වෘත්තිය.

වේශ්‍යාඞ්ගනාව

නා. වෙසඟන ; ගණිකා ස්ත්‍රිය ; වෛශ්‍යාව ; අභිසාරිකා ස්ත්‍රිය.

වේශ්‍යාලය

[වේශ්‍ය + ආලය]
නා. වේශ්‍ය වෘත්තිය කරන ස්ත්‍රිය වසන ගෘහය ; ගණිකා නිවාසය.

වේශ්‍යාව

නා. වෙසගන ; ගණිකාව ; නගර ශෝභිනිය.

වේෂ්ටන

වි. වෙළන ; ඔතන ; වෙළුම් සහිත.

වේෂ්ටනය

1. නා. වෙළීම ; හාත්පසින් එතීම ; වෙළුම ; ආවරණය කිරීම.
2. පැවරීම ; නීතිමය වගකීම.

වේෂ්ටිත

වි. වෙළන ලද ; වෙළූ.

වේස

නා.ප්‍ර. වෙහෙස ; පීඩාව ; මහන්සිය.

වේසත

නා. වෙදකම උගන්වන ශාස්ත්‍රය ; වේදය ; වෛද්‍ය ශාස්ත්‍රය.

වේසාඛ

නා.ප්‍ර. වෙසක් මාසය ; වෛශාව මාසය.

වේසාරජ්ජ

නා.ප්‍ර. බුද්ධිමත් බව ; දැනුම් තේරුම් ඇති බව ; විශාරද බව.

වේසුරු

නා.ප්‍ර. අසුන් මෙහෙයවන්නා ; අසරුවා.