සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1622

ශාක්‍යමුනි

නා.ප්‍ර. ශාක්‍යවංශයෙහි උපන් මුනිවරයා වන ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ.

(පාරිභා.) නා. ශාකවර්ග වවන වීදුරුගෙය.

(පාරිභා.) නා. බැක්ටීරියා නම් ක්ෂුද්‍ර ජීවය ; ජීවාණු කොටසක්.

(පාරිභා.) නා. ශාඛා බවට පත්වීම ; අතු බෙදී යාම.

1. නා.ප්‍ර. ගසක ප්‍රධාන කඳෙන් බෙදී ගිය අතු.
2. ප්‍රධාන ස්ථානය මගින් බෙදීගිය අනුකොටස්.
3. ප්‍රධාන ආයතන මගින් බෙදීගිය උප ඒකක.

නා.ප්‍ර. පවුලට සමීප නෑදෑ අය ; සහෝදර සහෝදරියන් සහ ඔවුන්ගේ දරු පරපුර.

නා. අතු සෙවෙනි කළ මඩුව.

(පාරිභා.) නා. ප්‍රවාහ මාර්ගය.

නා.ප්‍ර. අතු සහ කොළ ; ශාඛා සහ ඝනව වැඩුණු කොළ සමූහය.

නා. එක් ශාකයක අත්තක් වෙනත් වැඩුණු ශාඛයකට සම්බන්ධ කොට කරනු ලබන කෘතිම ප්‍රචාරණය ; අංකුරබද්ධය.

නා.ප්‍ර. අතු අතට සිටින මෘගයා වන වඳුරා ; වානරයා.

(පාරිභා.) නා. ශාඛාව පිහිටි ස්ථානය ; අත්තක ඉම.

(පාරිභා.) නා. ගසක අතු විහිදී යන ආකාරයෙන් භූමි භාගයක් මත ජලය ගලාබැසීමේ ක්‍රමය.

(පාරිභා.) වි. අතු බෙදුණු ; අතුමෙන් විහිදී ගිය.

1. නා. සළුව ; වස්ත්‍රය.
2. ගොළුබෙල්ලාගේ පිටකටුවට ඇතුළත වූ බාහිර මාංශ පටලය.

නා. සළුව ; වස්ත්‍රය.

නා. ශඨබව ; කපටිකම.

1. නා.ප්‍ර.හණ.
2. හණ වැහැරියෙන් කළ වස්ත්‍රය.

වි. ප්‍රිය ; ප්‍රසන්න ; රම්‍ය ; මනෝඥ.
නා.ප්‍ර. රන් ; රත්රන්; ස්වර්ණ.

නා.ප්‍ර. තණ ; තෘණ.

වි. ළා තණින් වැසුණු ; වන තෘණයෙන් ගැවසුණු.

1. වි. සන්සුන් ; තැන්පත් ; නිශ්චල ; සංවර.
2. (රෝ.ක.) ශුද්ධ වූ ; ශුද්ධවත්.
නා.ප්‍ර. කාව්‍යයෙහි සඳහන් රසයක නාමය ; ශාන්ත රසය.

වි. සන්සුන් ගතියෙන් යුත්.

නා. ශාන්තිය ගෙනදෙන ස්ථානය ; නිවන ; නිර්වාණය.