සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1726

සමායාචනය

නා. අයැදීම ; ඉල්ලීම.

වි. යෙදුණු ; එකට බැඳුණු ; සංයුක්ත වූ.

නා. එකට එක්වීම ; බැඳීම ; එක් ව යෙදීම.

(පාරිභා.) නා. එකකට එකක් ගැළපෙන පරිදි සකස්කිරීම.

1. නා.ප්‍ර. හමාර ; භාගය ; අර්ධය.
2. අන්තිම ; කෙළවර.

නා. ආරම්භය ; මුල ; පටන් ගැන්ම.

නා. සතුටින් කරන ඇරියුම ; යහපත් ආරාධනය.

වි. මාරුත සහිත.

වි. උඩට නැඟුණු ; අසුන්ගත්.

නා. නැංවීම ; ඉදිරිපත් කිරීම.

නා. පිළිවෙලින් ඉහළට නැඟීම.

නා. සුපරික්ෂාකාරීව බැලීම ; නැවත සලකා බැලීම.

නා. කළ වරදකට දඬුවමකින් තොරව ලබාදෙන නිදහස ; වරදක් සිදුවූ විට එය අමතක කර දැමීම.

(පාරිභා.) නා. එක අණුක සංයුතිය ද අණුක භාරය ද තිබෙන ද්‍රව්‍යය.

(පාරිභා.) නා. අඩංගු ප්‍රමාණය.

1. වි. මනාව ආවරණය වුණු ; මනාකොට වට කරනු ලැබූ.
2. (පාරිභා.) ඇඹරුණු ; අංකුරයෙහි තිබෙන විට පරිපුෂ්පයේ ඛණ්ඩයක එක් දාරයක් ඊළඟ ඛණ්ඩයේ දාරයට උඩින් පිහිටි.

(පාරිභා.) නා. එක්විට අකුණු කුණාටුවක වර්ධනය දක්වන රේඛාව.

1. නා. සංක්ෂේපය ; කෙටි කිරීම.
2. (ව්‍යාක.) වෙන් වෙන් අර්ථ ඇති පද සංඛ්‍යාවක් එක්කොට එක් අර්ථයක් වන ලෙස ගළපා සාදාගන්නා තනි පදය ; සමාස පදය.

(පාරිභා.) නා. අත්දැකීමෙන් ලත් සහචාරයට බාහිර ව වෙනස් සංවේද අතර සම්බන්ධය.

නා. එකතුව ; සංයෝගය ; සමස්තය.

නා. එකතුව ; සම්පිණ්ඩනය ; කෙටි කිරීම.

වි. සමාධියෙන් යුත් ; චිත්ත ඒකාග්‍ර භාවයෙන් යුත්.

වි. සංසිඳ වූ; යටපත් කළ ; සමනය කළ.

නා. පොදු අරමුණු සඳහා පිරිසක් එක් රැස් වී පිහිටුවා ගන්නා ලද සංවිධානය ; සභාව ; සංසදය.