සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1781
ස්වේදකර්මය
1. නා. ඩහදිය නැංවීමට ඉවහල් වන උපක්‍රමය.
2. ඩහදිය නැංවීම.
ස්වේදකූප
නා.ප්‍ර. ඩහදිය මතුපිටට පැමිණීම සඳහා හමෙහි තිබෙන සිදුර ; ස්වේද පිටවන ජිද්‍රය.
ස්වේදනය
නා. ඩහදිය දැමීම.
ස්වෛරි
වි. කවරකු කෙරෙහි වත් බැඳීමක් නැති ; නිදහස් ; නිවහල් ; ස්වාධීන.
ස්වෛරි වාදය
නා. සමාජයේ කිසි ම ආකාරයක නීතියක් හෝ හෝ ආණ්ඩුවක් හෝ නොතිබිය යුතු යැයි ඇදහීම.
ස්වෝත්සාහය
නා. තමාගේ ම උත්සාහය ; ස්වකීය ශ්‍රමය යෙදීම.
ස්‍යන්ද
වි. ගලන ; වැගිරෙන ; වෑස්සෙන.
ස්‍යන්දනය
නා. ගලා යාම ; වැගිරීම ; වෑස්සීම.
ස්‍යුනිකාව
(පාරිභා.) නා. කුඩා මඩිස්සලයක් වැනි ශාරීරික අවයවයක් ; ඩිම්බකෝෂය.
ස්‍යෝනය
(පාරිභා.) නා. මල්ලක් වැනි ශාරීරික අවයවයක් ; මඩිය.
ස්‍රාවය
1. නා. ගැලීම ; ගලා යාම ; වෑස්සීම.
2. (පාරිභා.) ශරීරයේ ග්‍රන්ථි මගින් නිකුත් වන ද්‍රව විශේෂය.
ස්‍රාවිත
(පාරිභා.) වි. පෙරූ ; අපද්‍රව්‍ය ඉවත් කළ ; ලෝහ ලවණාදිය හා වායුව ඉවත් කළ.
ස්‍රාවිය
නා. ඉස්ම ගැලීම ; ද්‍රව වෑස්සීම.
ස්‍රැති විද්‍යාව
(පාරිභා.) නා. ද්‍රව්‍ය ගලා යාම හැදෑරීම පිළිබඳ විද්‍යාව ; දුස්ස්‍රාවීතාව හා සුචිකාර්යතාව පිළිබඳ හැදෑරීම.
ස්‍රැවාකාර පත්‍ර
(පාරිභා.) නා. වෘක්‍ෂයන්හි තනි මැද නාරටිය දික් වූ පත්‍රයේ අර්ධයකට වඩා විහිද ඇති පත්‍ර.
ස්‍රෝතස
1. නා. වේගයෙන් ගලා බස්නා දිය පහර ; සැඩ පහර.
2. ශරීරය තුළ ද්‍රව හෝ වාතය ගලා යන නාලය.
ස්‍රෝතාපන්නය
නා. සෝවාන් මඟට පැමිණි තැනැත්තා ; සෝවාන් වූ පුද්ගලයා.
සා
1. නා.ප්‍ර. ගසක බෙදීගිය ශාඛාව ; අත්ත.
2. ගස ; රුක.
3. හාවා.
4. සවස ; සන්ධ්‍යාව.
5. හිඟ ; දුර්ලභ.
6. බඩගින්න ; ක්ෂුධාව.
7. හය ; සය.
8. නැකතක නාමය ; සා නැකත.
1. නි. පමණ ; ප්‍රමාණ ; තරම්.
2. සමාන ; සදෘශ ; බඳු ; වැනි.
වි. බඩගිනි ඇති ; කුසගිනි සහිත.
සා කරනවා
1. ක්‍රි. දෙකක් හෝ කීපයක් එකට සම්බන්ධ කරනවා ; යා කරනවා.
2. සම කරනවා ; සමාන කරනවා.
සා මඬුල්ල
නා. වෘක්ෂයක ශාඛා මණ්ඩලය ; අතුපතර.
සාංකාව
1. නා. බලවත් සිත් තැවුල ; කණගාටුව.
2. සැකය ; කුකුස ; විචිකිච්ඡාව.
සාංකුශ
වි. කොක්කක් සහිත.
සාංඝික
වි. භික්ෂු සංඝයාට අයත් ; සංඝගත ; සඟසතු.
සාංදාවක
(පාරිභා.) වි.දි යවී ගලා යන.