සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1909

හිස

1. නා. ඔළුව ; ඉස.
2. ඉහළ ; කෙළවර ; මුදුන.

1. ක්‍රි. හිස ඉදිරියට පහත් කරනවා ; ආචාර වසයෙන් හිස පහත් කරනවා.
2. කෙනකුගේ අවවාදයකට හෝ මතයකට ගරු කරනවා.

ක්‍රි. හිස සිඳ දමනවා.

වි. කෙස් නැති ; තට්ටය ගෑ.

වි. කිසිවක් නැති ; ශූන්‍ය ; පුහු.

නා. ඔළු කටුව ; ඉස් කබල.

නා. හිස වසා බඳින තලප්පාව.

නා. ඉදිරියෙහි ගමන් කරන්නාගේ හිස පේන තෙක් මානය.

(පාරිභා.) නා. ඇතුළත කුහර සහිත වූ කේතුව.

(පාරිභා.) නා. චෙක්පතක හෝ විනිමය බිල්පතක පසුපස සටහනක් හෝ අත්සනක් නොමැති වීම.

(පාරිභා.) නා. ස්නායු පද්ධතියේ ක්‍රියාකාරිත්වය අවුල්වීම හේතුකොට ගෙන විශේෂයෙන් ම කාන්තාවන්ට වැළඳෙන සන්නි රෝග විශේෂයක්.

නා. නිදාගන්නා විට හිස තබන පැත්ත ; ඉහ අද්දර.

නා. හිස් මොළය ; මත්ථලුංගය.

1. ක්‍රි. කිසිවක් නොමැති වෙනවා ; ශූන්‍ය වෙනවා.
2. අවලංගු වෙනවා ; වටිනාකමක් නැති වෙනවා.

1. නා.ප්‍ර. ඊය ; ඊතලය.
2. නගුලෙන් කුඹුරේ පස් පෙරළීම ; සීසෑම.
3. නගුලට කැපී යන පාර.
4. සිංහයා.
5. මුගුර ; දණ්ඩ.

නා.ප්‍ර. සී සාන විට නගුලට කැපී යන කොටස.

නා.ප්‍ර. ඊතල ඇද ඇරීමට යොදා ගන්නා ගස් දෙබලයක් වැනි දෙය.

නා. හී මිටිය ; හියවුර.

නා. සීමැදුර ; උඩු මහලේ ජනේලය.

නා. ඊ දැත්ත ; ශරයෙහි පසු කෙළවරෙහි දුනුදියට යාවන තැන ; ශරපුංඛය.

වි. අඩු වී ගිය ; හීන වූ ; ක්ෂය වූ.

නා.ප්‍ර. ඊගස ; ඊය ; ඊතලය.

නා.ප්‍ර. අතීසාර රෝගීන්ගේ මළ සමග පහවන සෙම වැනි ද්‍රවය ; සීදන්.

වි. ළාමක ; පහත් ; අඩු ; අධම ; උසස් නොවන ; ප්‍රණීත නොවන.