සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1908

හිරිගල්

නා.ප්‍ර. කරදිය ආශ්‍රිත ව තැන්පත් වන සාමාන්‍යයෙන් සුදු පැහැගත් අවසාදිත පාෂාණය ; චූර්ණමය පාෂාණය ; හුණුගල්.

නා. ශල්‍යකර්මාදි ප්‍රතිකාර විධිවලදී සිරුරේ කොටසක් අප්‍රාණික කිරීමේ ප්‍රතිකාරය ; නිර්වින්දන ද්‍රව්‍යය.

නා. ගල්ගුහාවල මෙන්ම සාගර හා ගංගා පත්ලෙහි ද දක්නට ලැබෙන තද පාෂාණ විශේෂයක්.

ක්‍රි. හිරිගඬු මතු වී මයිල් කෙළින් සිටිනවා.

1. වි. පිපීගෙන එන ; පිබිදීගෙන එන.
2. නොපැසුණු ; නොමේරූ.

නා. හිරු මුදුන් වූ වේලාව ; මධ්‍යාහ්නය.

1. නා. ලජ්ජාව ; අකුසලයෙහි ලජ්ජා ස්වභාවය.
2. සමේ ස්පර්ශයක් නොදැනීම.

නා. හිරිගල් හෙවත් චූර්ණමය පාෂාණ ආශ්‍රිත ගල්ගුහාවල දක්නට ලැබෙන පහළට එල්ලෙන ගල්කණු විශේෂයක්.

නා. කරදරය ; බාධකය ; පීඩාව ; වදය.

1. නා.ප්‍ර. ඉර බ.
2. වන පන්තිය.
3. ඡන්දසක නාමය.
4. දකුණු නාසා පුටයෙහි පවතින වාතය.

නා.ප්‍ර. පුරාණ රාජ වංශයක් වන සූර්ය පෙළපත.

නා. හිරුගේ ගමන නිසා වෙනස් වන සෙවණැල්ල උපයෝගී කරගෙන වෙලාව කියන උපකරණයක්.

නා.බහු. අඳුරු කුඩා පැල්ලම් සේ පෙනෙන පහත් උෂ්ණත්වයක් ඇති ප්‍රදේශයක් ; සූර්ය ලප.

(පාරිභා) නා.ප්‍ර. ලේ කැටිගැසීමේ තත්ත්වය වැළැක්වීම සඳහා කූඩැල්ලාගේ කෙළවල තිබෙන රසායනික කොටසක නාමය.

නා.ප්‍ර. යමරජ.

නා. තද හිරු රශ්මිය නිසා සෑදෙන ස්නායු රෝගයක්.

නා.ප්‍ර. ගිණුමක ඇතිවන අඩුපාඩු වෙනත් ගිණුමක අඩුපාඩුවලට හිලව්වීමේ වැරැද්ද.

(පාරිහා) නා. වන්දියක් වසයෙන් ගෙවන පොළිය.

නා. යමක් වෙනුවට දෙන හෝ කරන දෙය ; වෙනුවට කිරීමෙන් හෝ දීමෙන් අඩුව පියවා දැමීම.

(පාරිභා.) නා. හිල් විදින කටුව.

1. ක්‍රි. මහනවා.
2. විහිදුවනවා.

නා. බල්ලාට සමාන පෙනුමක් ඇති ක්ෂීරපායී ගණයට අයත් කැලෑවල වසන සතෙක් ; කැණහිලා.

වි. උස් වූ ; විශාල ; ව්‍යාප්ත.
1. නා.ප්‍ර. උස.
2. නැගීම.
3. සිවිය ; සිවිඩ්ඩ.