සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1907

හියසන

නා.ප්‍ර. විදින ලද හීයක් යන දුර.

නා.ප්‍ර. සජීව හෝ අජීව ධාතු සහිත ද්‍රව්‍ය දිරායෑමෙන් සෑදෙන පස ; පෝර පස.

1. නා.ප්‍ර. ඉර.
2. ඉර පවතින කාලය ; දහවල.
3. රේඛාව.
4. භාර්යාව ; බිරිය.
වි. (කථා.) 1. තද ; බුරුල් නැති ; ලිහිල් නොවූ.
2. බන්ධනාගාරයට අයත්.

නා. දඟ ගෙයි දමා හිර කොට තැබීම ; බන්ධනාගාරගතකොට තැබීම.

නා. බන්ධනාගාරගත වූ තැනැත්තා රඳවා තබන හිරගෙයි කුඩා කාමරය.

ක්‍රි. විවාහයක් කරගන්නවා ; කසාද බැඳ ගන්නවා.

නා. බන්ධනාගාරය.

නා.ප්‍ර. ශුද්ධ නොකළ රන් ; අමු රන්.

ක්‍රි. තීරුවලට වෙන් කරනවා ; රෙදි කඩදාසි ආදිය ඇද කැබලි කරනවා ; පිහියෙන් හෝ කියතෙන් දිග අතට පලනවා.

නා. සිරකරුවකු වශයෙන් අත් අඩංගුවට ගැනීම.

නා. පොල්ලෑම සඳහා භාවිත කරන දැති සහිත තලයක් ඇති මෙවලම.

නා.ප්‍ර. ගුදයේ අග කොටස ; මහ බඩවැලේ අග ; අධෝමාර්ගයෙන් පිටතට නික්මුණ බඩවැල.

නා.ප්‍ර. කුඩය ; ඡත්‍රය.

1. නා.ප්‍ර. හිර ; සූර්යයා.
2. දරුවකු ප්‍රසූත කිරීමට පළමු ඇති වන කැක්කුම ; විළිරුදාව.
3. සිංහයා.
4. පඳුරු වශයෙන් වැවෙන තෘණ විශේෂයක්.
වි. ළපටි.

1. නා. පවට ලජ්ජා වීම හා පවට භය වීම.
2. විළිබිජය ; ලජ්ජා බය.

ක්‍රි. ශරීරයේ ලෝම කෙළින් සිටිනවා ; රෝමෝද්ගමනය වෙනවා.

නා. ළදරු අවස්ථාවෙහි පවතින ඵලය ; මේරීමට නොපත් කුඩා ඵලය.

ක්‍රි. ශරීරාංග ස්පර්ශය දැනීමෙන් තොර බවට පත් වෙනවා.

1. නා.ප්‍ර. වැසි බින්දු.
2. යමක වැදී වීසි වන ජලබිඳු.

නා. මිරිදිය මත්ස්‍යයෙක්.

වි. පිළිකුල් සහගත ; අප්‍රසන්න ; අප්‍රියජනක.

1. නා. ලජ්ජාව.
2. පිළිකුල ; අප්‍රිය බව.

නා. විඩාව ; තෙහෙට්ටුව ; අප්‍රාණිකකම.

(කථා.) නා.ප්‍ර. ත්‍රාසය නොහොත් සීතල නිසා හම මතුපිට රෝම කූප ආශ්‍රිත ව ඇති වන පළු බිබිලි මතුවන්නා සේ පිපී යාම.