සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 369

ඒකාධිකාර

[ඒක + අධිකාර]
1. වි. (යම් භාණ්ඩයක් නිපදවීම හා අලෙවිය හෝ සේවාවක් ඉටු කිරීම හෝ පිළිබඳ) තනි බලය හෝ අයිතිය ඇති.
2. වි. තනි පාලනයට අයත්; තනි බලය ඇති.

ඒකාධිකාරී මුළුව

(පාරිභා.) නා. සමාගම් කීපයක් එකතු වී වෙළඳ - පොළවල් බෙදා ගැනීමට හා නිෂ්පාදන ප්‍රමාණය බෙදා ගැනීමට ගිවිසුමක් ඇති කොට පිහිටුවා ගත් සංවිධානය.

ඒකාධිපත්‍යය

[ඒක + ආධිපත්‍යය]
නා. එක ම අධිපතිභාවය; ඒකාධිපතිකම.

ඒකාධිපති

[ඒක + අධිපති]
වි. එක ම අධිපති වූ; තනි මතය අනු ව ක්‍රියා කරන; ආඥාදායක.

ඒකාධිපතියා

නා. තනි මතය අනු ව ක්‍රියාකරන්නා; එක ම අධිපතියා; ආඥාදායකයා.

ඒකාධිෂ්ඨානය

[ඒක + අධිෂ්ඨානය]
1. නා. එක ම දෙයක් ආධාර වීම හෙවත් ප්‍රතිෂ්ඨා වීම; එක ම පදනම; එක ම ආධාරකය.
2. නා. ස්ථිර තීරණය.

ඒකානති නැම්ම

(පාරිභා.) නා. ඇතැම් පාෂාණ තට්ටු සේ එක් අතකට නැමුණු නැම්ම.

ඒකානතිය

[ඒක + ආනතිය]
(පාරිභා.) නා. ඇතැම් පාෂාණ තට්ටු සේ එක පැත්තකට නැමී පැවතීම; එක් අතකට නැමීම (=monoclinal fold).

ඒකානතිසල්පර්

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. ප්‍රිස්මාකාර ගෙන්දගම් කැට; ප්‍රිස්මර් සල්පර් (=prismatic sulphur).

ඒකාන්ත

1. වි. නිශ්චිත; නිසැක; නියත; ස්ථිර.
2. වි. අත්‍යන්ත; අතිශය.

ඒකාන්තර

(පාරිභා.) වි. එක අතරක් ඇති; එකක් හැර එකක් වශයෙන් සිදු වන හෝ පවත්නා.

ඒකාන්තර කෝණ

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. සමාන්තර රේඛා දෙකක් හරස් රේඛාවකින් කැපුණු විට ඒ රේඛා දෙක අතර පිහිටි කෝණ හතරින් එකක් හැර එකක් වශයෙන් ගන්නා කෝණ යුගල (=alternate angles).