සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 439

කළවන්

1. නා.ප්‍ර. කළුපාට; තද නිල්පාට; කාළ වර්ණය.
2. නා.ප්‍ර. අභාග්‍ය සම්පන්න පුද්ගලයා; කාලකණ්ණියා.

වි. වර්ග කිහිපයක් එක් වූ; මිශ්‍ර.
නා.ප්‍ර. කිහිප වර්ගයක් එක් කර සාදන ලද්ද; මිශ්‍රණය.

නා. උකුළත් දණහිසත් අතර වූ කකුලේ මසින් පිරුණු කොටස.

නා. කළු පැහැති හංසයා; කාළහංසයා.

නා. (යම්කිසි කාර්යයක් සඳහා උපකරණ; අවශ්‍ය) බඩුබාහිරාදිය; අඩුවැඩිය.

නා.ප්‍ර. වළල්ල.

වි. ඉදිරියට නෙරා ගිය.

නා. පන් වර්ගවලින් වියා ගත් පැදුරු.

(කථා.) නා.ප්‍ර. පිත්තලවල බැඳෙන මලකඩ; පිත්තල මල.

නා.ප්‍ර. වියළා ගත් ගොළෑ පුවක්; කහට පුවක්; පෙති පුවක්.

නා.ප්‍ර. පැළෑටියක ළා ගොබය හෝ බඩය.

නා. හුණු කිළිල් වේ බඩ ආදිය සේ සිරුර කැපීමේ පුරාණ රාජ දඬුවම් ක්‍රමයක්.

නා. අතිශය අඳුරු පැහැය; කාළවර්ණය.
1. වි. කළු පැහැති; කාළ වර්ණ; අඳුරු.
2. වි. සැඩ පරුෂ; චණ්ඩ.

නා. ඇසෙහි කෘෂ්ණ මණ්ඩලය.

නා. හොර කඩය; අයුතු ලාභ ලැබීම සඳහා අධික මිලට භාණ්ඩ අලෙවි කරන වෙළඳ සැල.

නා. තරුණියන් ලෙඩ කරවතැයි විශ්වාස කරනු ලබන යක්ෂයෙක් නොහොත් දෙවියෙක්.

නා. ආග්නේය වර්ගයට අයත් පාෂාණ වර්ගයක්; නයිස් පාෂාණය.

ක්‍රි. පුස්කොළ ඉරුවක ලියන ලද අකුරු පැහැදිලි වීම සඳහා දුම්මල තෙල් හා අඳුන් දැලි යෙදු කළුපාට මිශ්‍රණයක් ආලේප කර පිරිමදිනවා.

නා. අරුණට ප්‍රථම වැටෙන එළිය; අරුණාලෝකය.

නා. වන්නියේ පුදනු ලබන දේවතාවෙක්.

1. (කථා.) නා. වී මැනීමට භාවිත කරන මිනුම් ඒකකයක්; කුරුණිය
2. නා. වළඳ; මුට්ටිය.
3. නා. ඔළුව; හිස.

නා. කළු පාට කිලිටි රෙද්ද.

1. නා. කොටළුවා.
2. නා. කාළවර්ණ තැනැත්තා.

නා.ප්‍ර. ගල්අඟුරු.