සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 519

කොණ්ඩය

1. නා. කෙස් වැටිය; කේශ කලාපය.
2. නා. කෙස් වැටිය එක් කොට හිසෙහි බැඳි ගුටිය; හිසෙහි කෙස් එක් කොට බඳින ගැටය.
3. නා. ඇතැම් පක්ෂීන්ගේ හිසෙහි පිහාටු රොද.

නා. ඇතුන්ට පලඳවන ආභරණ විශේෂයක්; ඇත් දළයට සවි කරන කොපුවේ එල්ලනු ලබන සැරසිල්ලක්.

නා. හිස හෝ අත් බිම තබා වටයක් කැරකීමෙන් ගසන පිනුම් විශේෂයක්.

නා. උඩ පැත අහසේ දී ම වටයක් කැරකීම විශේෂ කොට ඇති පිනුමක්.

නා. ඉබි යතුරක් දැමීමට දොර, පෙට්ටගම් ආදියට සවි කරන ලෝහ පට්ටම් කැබැල්ල හා පුඩුව.

1. නා. බීජයක් පැළවීමේ දී එයින් ඉහළට ඇදෙන ගිරිය; මොටියා; මොටෙයිය.
2. නා. කොණ්ඩිපට්ටමේ සිදුර සහිත කොටස: කොක්ක.

ක්‍රි. කකුලක් උස්සාගන පැන පැන යනවා; එක කකුලක් හරියට බිම නොතබා ඇවිදිනවා; කුන්දු ගහනවා.

1. නා. ගස් ආදියෙහි මුදුන; මස්තකය.
2. නා. කුණ්ඩුව.

1. නා. කොණ්ඩය.
2. නා. උරහිස.
3. නා. ගුළිය.

නා.ප්‍ර. ශරීරයෙහි සෑදෙන ඉනිගැට වැනි චර්මකීල විශේෂයක්.

නා.ප්‍ර. ගොඩනැගිලි ආදියේ ආරක්ෂාව සඳහා බඳින ලද කුඩා පවුර; තාප්පය.

නා. සිරුරෙහි අත පටන් ගන්නා ස්ථානය; බාහු මූලය; දසරුව; උරය.

1. නා.ප්‍ර. කනෙහි පලඳින ආභරණ විශේෂයක්; කුණ්ඩලාභරණය.
2. නා.ප්‍ර. නාගයා; දිව්‍යනාගයා.
3. නා.ප්‍ර. හැකිළීම; නැමීම.
4. නා.ප්‍ර. වැල් අල වර්ගයක නාමය.

නා.ප්‍ර. නාගයන්ගේ අධිපතියා; නාගලොවට නායකයා; අනන්ත නම් නාගරාජයා.

1. නා. කොඩිය; ධජය; ද්වජය.
2. නා. ස්තූපයක කොත් කැරැල්ල මුදුනේ සවි කරනු ලබන කේතුව; කුන්තය.
3. නා. ගෘඞ්ගයක ස්වරූපය ඇති දෙය.
4. නා. මුදුන මස්තකය.

ක්‍රි. කොතක් මෙන් මුදුන් ව සිටින සේ පුරවනවා.

[කොත් + අත]
නා. කුන්තයක් අතින් දරා සිටින්නා; ස්කන්ධ කුමාරයා; කඳකුමරු.

නා. කොතබුමිණ.

1. නා. චන්ද්‍රකාන්ත මාණික්‍යය; සඳකැන් මිණ.
2. නා. ස්ඵටික මාණික්‍යය; පළිඟුමිණ.
3. නා. සූර්යකාන්ත පාෂාණය.

නා. ඇට විශේෂයක් අමුණා තනන ලද කාන්තා ගෙල පලඳනාවක්.

නා.ප්‍ර. කුන්තායුධය.

නා. ජලය බහාලීම සඳහා භාවිත වන කෙමියක් සහිත මැටියෙන් තනන ලද බඳුන් විශේෂයක්.

ක්‍රි. කපා ගන්නා ලද ගොයම් කොතක හැඩයට සිටින සේ ගොඩ ගහනවා.