සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 584
ගැබ්සාව
නා. දරුගැබ විනාශ කිරීම හෝ විනාශවීම.
ගැබිනිය
නා. ගර්භණී කාන්තාව.
ගැබිලිය
නා. ගර්භණී කාන්තාව.
ගැබු
නා.ප්‍ර. ගර්භය.
ගැම්ම
1. නා. ගැන්ම ගැනීම; ග්‍රහණය.
2. නා. යමක් කිරීමේ දී යොදවන ශක්තිය.
3. නා. අතිරේක ශක්තිය; අතිරේක උනන්දුව.
4. නා. ප්‍රයෝජනය.
5. (කථා.) නා. අමාරු තත්ත්වය; අවදානම.
ගැමාකිරණය
(පාරිභා.) නා. විද්‍යුත් චුම්බක කිරණ විශේෂයක්; මෙම කිරණවලට ඝන ලෝහ තහඩු විනිවිද යා හැකිය (=gamma ray).
ගැමි
1. වි. ගමට අයිති; ගම හා සම්බන්ධ.
2. වි. ගමන් කරන; යන.
ගැමියා
නා. ගමෙහි ජීවත් වන්නා; ගම්බද මිනිසා.
ගැමිවහර
නා. ගම්බද ව්‍යවහාරය; ජනවහර.
ගැඹර
1. වි. මතුපිට සිට පතුළට සෑහෙන පරතරයක් ඇති; පතුළට බොහෝ දුර වූ.
2. වි. දුරදිග සිතා බලන; දූරදර්ශී; විචක්ෂණ.
3. වි. තේරුම් ගැනීමට අමාරු; දුරවබෝධ.
නා. ජලාශයන්හි මතුපිටට යටින් පිහිටි හරිය; ඝන ප්‍රමාණය.
ගැඹුරු අවපාතය
නා. ඉතා ම අඩු පීඩනය ඇති ස්ථානය.
ගැඹුරු ආමානය
(පාරිභා.) නා. ගැඹුර මනින උපකරණය (=depth gauge).
ගැඹුරුසර
නා. ගම්භීර ස්වරය; ගැඹුරු කටහඬ.
ගැල
1. නා. කරත්තය.
2. නා. ගැලක පැටවිය හැකි බඩු ප්‍රමාණය.
3. නා. ලියවන පට්ටලයේ කොටසක්.
4. නා. අධික මහන්සිය.
ගැලතෙනවා
ක්‍රි. ඉවත් නොවී එතැන ම ඇලී සිටිනවා; කිසියම් වැඩක් අතපසු කරමින් එය පමා කරනවා.
ගැලපත්
වි. ගිලන් වූ; රෝගාතුර වූ.
ගැලය
(පාරිභා.) නා. ගුරුත්වජ ත්වරණය මනින ඒකකය.
ගැලරිය
1. නා. චිත්‍ර, ඡායාරූප ආදි කලාත්මක කෘති ප්‍රදර්ශනය සඳහා වෙන්වූ ශාලාව.
2. (කථා.) නා. නාට්‍යය හෝ චිත්‍රපටි ප්‍රදර්ශන ශාලාවක ඉදිරියේ ම තිබෙන ආසන පන්තිය.
ගැලවිජ්ජාව
නා. යමකු යම් වරදකින් ගැලවීම සඳහා දරන උපක්‍රමය.
ගැලවුම් කාරයා
1. නා. කෙනකුගේ ගැලවීම ඇති කරන්නා; විපතට පැමිණියකු ඉන් මුදාගන්නා තැනැත්තා.
2. (ක්‍රිස්ති.) නා. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ.
ගැල් අකුර
නා. කරත්තයේ රෝද දෙක සම්බන්ධ කරන අලවංගුව; රථාක්ෂය.
ගැල් ඇදුරා
නා. කරත්තකාරයා; ගැල්කරුවා; කරත්ත දක්කාගෙන යන්නා.
ගැල් දෙටුවා
නා. කරත්ත කණ්ඩායමක නායකයා; ගැල් සමූහයක ප්‍රධානයා.
ගැල් ධුරය
නා. කරත්තයේ ගොනා බඳින කඳ; වියගහ.
ගැල්නැබ
නා. කරත්ත රෝදයේ ගරාදි පිටතට විහිදී යන සේ ලියවා සකස් කළ චක්‍රාකාර මැද කොටස; රෝදයේ අලවංගුව දරන තැන; බොස්ගෙඩිය.