සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 683

ඥාන දරුවා

නා. (ක්‍රිස්ති.) ඥාන දෙමව්පියන් ඇති ව බවුතීස්ම (ප්‍රාසාද ස්නානය) කරන ළමයා.

නා. නුවණ මුහුකුරා යෑම.

නා. (ක්‍රිස්ති.) දරුවකු ප්‍රසාද ස්නානය කරනු ලබන අවස්ථාවේ දී ඔහුගේ ආගමික අධ්‍යාපනය ආදිය භාර ව කටයුතු කිරීමට කැප වන තැනැත්තා; ඇපකාර පියා; පඤ්ඤා.

1. නා. බුදුරජාණන් වහන්සේට පමණක් ඇති සෙසු අයට නැති ස්ථාන අස්ථාන දන්නා නුවණ.
2. නා. නුවණ නැමති ශක්තිය; නුවණෙහි මහිමය.

නා. (ක්‍රිස්ති.) දරුවකු බවුතීස්ම කිරීමේදී ආධ්‍යාත්මික භාරකාරත්වය ලබන මව; මඤ්ඤා.

නා.බහු. (ක්‍රිස්ති.) ඥාන පියා සහ ඥාන මව; පඤ්ඤා සහ මඤ්ඤා.

නා. උපනිෂද්හි එන ඥානයේ ආධාරයෙන් පරමාත්මන් සාක්ෂාත් කිරීමේ ක්‍රමය.

නා. නුවණින් වටහා ගැනීමේ හැකියාව.

වි. (අභි.) ප්‍රඥා චෛතසිකය හෙවත් නුවණ යෙදුණු.

නා. දැනුම් සමූහය; දැනුම් එකතුව.

නා. සයුරක් බඳු වූ නුවණ.

වි. නුවණට හසුවන.

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. මුළු සිරුර පුරා විහිද ඇති ස්පර්ශ හැඟීම් ඇති කරන ස්නායු; සංවේදනා තන්තු (=nerres).

නා. ආර්ය මාර්ගස්ථයට පහළ වන සත්‍ය ඥාන, කෘත්‍ය ඥාන, කෘත ඥාන තුන්වැදෑරුම් නුවණ. යන

(පාරිභා.) නා. මනුෂ්‍යයාගේ උඩු යටි හනු දෙකෙළවර (ළමා කාලය ගත වීමෙන් පසු ව මතු වන) පිහිටි ලොකු ද්විත්ව දත් හතර (=wisdom teeth).

නා. දැනීම; යමක් පිළිබඳ අවබෝධය; නුවණ.

වි. නුවණ ඇති; නැණවත්; ප්‍රඥාවත්.

නා. නුවණ ඇති තැනැත්තා; නැණවතා; ප්‍රඥාවන්තයා.

වි. (අභි.) ප්‍රඥා චෛතසිකය හෙවත් නුවණ නොයෙදුණු.

වි. නුවණින් වැඩිහිටි; මේරූ නුවණ ඇති.

නා. (ක්‍රිස්ති.) දියේ ගිල්වීමෙන් හෝ හිසට දිය ඉසීමෙන් හෝ කරන ආගමික කෘත්‍යය; ක්‍රිස්තියානි කිරීම; බවුතීස්මය.

1. නා. නුවණ නමැති ඇස; නුවණැස.
2. නා. සිත නමැති ඇස; මනැස.
3. නා. තාරා දේවියගේ ඇස් සතෙන් නළලෙහි පිහිටි ඇස.

1. වි. නුවණ ඇති දැනුමෙන් යුතු.
2. වි. ඥානය පිළිබඳ.

නා. නුවණැත්තා; දැනීම ඇත්තා; ප්‍රඥාවන්තයා.