සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 794

දන්තාවලයා

නා. ඇතා; හස්තියා.

දන්තුර

1. වි. සම ව නොපිහිටි; විෂම වූ; අතරතුර හිස් ව ඇති.
2. වි. දැති සහිත; දත් බඳු දැති ඇති.

දන්තුරිත

වි. දත්වලින් පිරුණු; දැතිවලින් ගහන.

දන්තේන්ද්‍රිය

වි. දමනය කළ ඉන්ද්‍රිය ඇති.

දන්තොෂ්ඨජ

වි. (ව්‍යාක.) දත් හා තොල් ඇසුරින් උපදින.

දන්ධ

1. වි. අනුවණ; මෝඩ.
2. වි. සෙමින් කටයුතු කරන.

දන්ධාභිඥ

වි. වහා නොවැටහෙන නුවණින් යුතු; සියුම් නොවූ නුවණ ඇති.

දන්පත

නා. යමක් දාන වශයෙන් දීමේ දී ඒ පිණිස ලියා දෙන සීට්ටුව; පූජා පත්‍රය; දාන පත්‍රය.

දන්පෙත්

නා.ප්‍ර. දානය සඳහා දිය යුතු කොටස; දාන භාගය.

දන්වට

1. නා. අඛණ්ඩව දෙන දානය.
2. නා. දාන වස්තුව; දානෝපකරණය.

දන්වනවා

1. ක්‍රි. දැනුම් දෙනවා; නිවේදනය කරනවා; යමක් දැනගැනීමට සලස්වනවා.
2. ක්‍රි. දක්වනවා; පෙන්නුම් කරනවා; පෙනෙන්නට සලස්වනවා; අඟවනවා.

දන්වරුපෙත

නා. වාර වශයෙන් දෙන දානයට වෙන්කර ඇති කොටස; වාර දානයක් වශයෙන් භික්ෂූන්වහන්සේලාට පූජා කර ඇති කුඹුරු හෝ කුඹුරු යාය.

දන්වසුන්

නා.ප්‍ර. දානය සඳහා පිළියෙල කළ ආහාරපාන බහාලූ භාජන; දන් බඳුන්.

දන්වා

නා.ප්‍ර. දානවයා; අසුරයා.

දන්සල

1. නා. දන්දීම සඳහා තනා ඇති ශාලාව; දන්හල.
2. නා. වන්දනාකරු හා යාචක ආදින් වෙත ඇතැම් පොහෝ දිනවල දී ආහාරපාන සපයන තාවකාලික දානශාලාව.

දනා

නා. ජනයා.

දනාග්‍රය

නා. දන්ගේ; දන් කළමනා එක්රැස් කොට තබන ගෘහය.

දනාදිප

නා.ප්‍ර. ධනයට අධිපතියා වන කුවේර හෙවත් වෛශ්‍රවණ.

දනිත

නා.ප්‍ර. ශබ්ද නඟා කියවිය යුතු මහාප්‍රාණක්ෂර.

දනු

1. නා.ප්‍ර. (බඹර මීමැසි ආදින්ගේ) නාදය; (ගී) රාවය; ධ්වනිය; හඬ.
2. නා.ප්‍ර. දුන්න; චාපය.

දනුදර

නා.ප්‍ර. දුන්නෙන් විදීම පිළිබඳ ශිල්පය දන්නා තැනැත්තා; ධනුර්ධරයා.

දනුමැති

1. වි. දැනුම ඇති; දන්නාවූ; ප්‍රඥාන්විත.
2. වි. අවවාදාත්මක; උපදේශාත්මක.

දනුවෙය

නා. ධනුර්වේදය.

දප

1. නා. දර්පය; උදාර හැඟීම; අහංකාරය; එඩිය; ආඩම්බරය.
2. නා. රතී ක්‍රීඩාව; මෛථුනය.
3. නා. ජප කිරීම; මැතිරීම; ජීවම් කිරීම.
4. නා. කැඩපත.