සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 809
දළකම්
නා.ප්‍ර. ගොරහැඩි වැඩ; නොසියුම් කර්මාන්ත.
දළකවචය
(පාරිභා.) නා. ගොරෝසු පිට කටුව; දැඩි පිට වැස්ම.
දළකාරයා
1. නා. ඇතා; හස්තියා.
2. නා. විෂ සහිත විතක් ඇත්තා; මී මැස්සා හෝ ඒ වර්ගයේ දළ ඇති කෘමියා.
3. නා. බලපුළුවන්කාරයා; කෙරුම්කාරයා.
දළකෙළිය
නා. රතිකෙළිය; මෙවුන්දම් සේවනය.
දළකේන්ද්‍රය
නා. (ජ්‍යෝති.) භාව දොළහේ ග්‍රහයන්ගේ පිහිටීම පමණක් දැක්වෙන සේ සාදන කේන්ද්‍ර සටහන; වේලාපත්කඩය.
දළතුඬු
නා.ප්‍ර. ගිරවා; කීර පක්ෂියා.
දළදඬු
1. වි. තද; දැඩි; රළු; ගොරෝසු.
2. වි. නොනැමෙනසුලු; තහවුරු; ස්ථිර.
3. වි. පහසුවෙන් වෙනස් කළ නොහැකි; තදින් මුල් බැසගත්.
දළදළ
නා. රකුසා; රාක්ෂසයා.
දළදා මළුව
1. නා. දළදා මන්දිරය; ශ්‍රී දන්ත ධාතුන් වහන්සේ වඩා හිඳුවීම සඳහා පැනවූ ධාතූ මන්දිරය.
2. නා. දළදා මන්දිර හාත්පස මිදුල හෙවත් අංගනය.
දළදා මුත්තෙට්ටුව
නා. දළදා මාළිගයට අයත් වුවද දළදා මෙහෙයෙහි නියුතු වූ පිරිසට බුක්ති විඳීම සඳහා දී ඇති ඉඩකඩම්.
දළදාව
නා. දන්ත ධාතුව.
දළනැණ
නා. සුරගුරු; බ්‍රහස්පති.
දළනුවන
1. නා. නළලෙහි ද ඇසක් ඇත්තා වන ඊශ්වර දෙවි.
2. නා. ඊශ්වර දෙවියාගේ නළලෙහි පිහිටි ඇස.
දළනෙත
නා. (ඊශ්වර දෙවිඳුගේ) නළලෙහි වූ නෙත.
දළපුඩු
වි. ඇත් දළින් කරන ලද මිටක් ඇති.
දළබර
(පාරිභා.) නා. යමක සියල්ල එක් කොට ගත් බර; මුළු බර.
දළමඬුල්ල
නා. (හිස මුදුනට රොක් කළ) හැඩපලු ගෙතුණු කෙස්වැටිය; ජටාමණ්ඩලය.
දළඹුවා
නා. බිහිවීමට පෙර සමනලයකු හෝ සලඹයකු ලෙස ගතවන කීට අවදිය.
දළය
1. නා. (ප්‍ර. යෙදේ) පක්ෂීන් හැර සෙසු පෘෂ්ඨවංශීන් ඉතා වැඩි කොටසකගේ මුඛයෙහි පේළියට එක් එක් හනුවට සම්බන්ධ වී ඇති ප්‍රසරය; දත.
2. නා. ඇත්, ඌරු ආදි සතුන්ගේ මුඛයෙන් පිටතට නික්මුණු දත.
3. නා. සර්පයන් හා මදුරු මීමැසි ආදි සතුන් දෂ්ට කිරීමට භාවිත කරන දත/කුඩා විත.
දළලොඹු
නා.ප්‍ර. ඇත් දළින් කරනු ලදුව රෙදි ආදිය එල්ලීමට බිත්තියක සවි කරන ලද කොකු.
දළලෝහය
(පාරිභා.) නා. ශුද්ධ නොකළ ඛනිජය; අමු ලෝහය.
දළවඩුවා
නා. ඇත්දළින් කර්මාන්ත කරන්නා; ඇත්දළ කැටයම්කරුවා.
දළවර
නා. ශක්තිමත් රැහැන; දෘඪ බන්ධනය.
දළවසන
නා.ප්‍ර. දන්තාවරණය; තොල්.