අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය – 239

භාව නාමය

නා. ගුණ මාත්‍රයක් හෝ හඟවන්නට යෙදෙන නාමය

වි. භාවනාවේ යෙදෙන (පා. භාවනානුයොග)

නා. සිත විසිර යා නොදී එක් අරමුණක පවත්වා ගැනීම (පා. භාවනා)

නා.ප්‍ර. හැඟීම් ප්‍රකාශ කිරීම

වි. හැඟීම් පිරුණු

නා. සාමාන්‍ය තේරුම/ අභිප්‍රාය/ ස්වභාවය (පා. සං. භාව)

වි. හැඟීම්වලින් හිස් (සං. භාවශූන්‍ය)

වි. හැඟීම්බර

නා. ලුහුඬු අදහස; කෙටි තේරුම/ අර්ථය දැන ගැනීමට ඉවහල් වන දෙය (සං. භාවාර්ථ)

නා. ව්‍යවහාරය; පාවිච්චිය (පා. සං. භාවිත)

වි. හැඟීම් දනවන

නා. කියන්නා; කථා කරන්නා (සං. භාෂක)

නා. කීම; කථා කිරීම (සං. භාෂණ)

නා.ප්‍ර. කථාව; කථනය කිරීම/ යම් මූලික ග්‍රන්ථයක් විවරණය කරමින් රචනා කළ ග්‍රන්ථය (සං. භාෂ්‍ය)

නා. භාෂාව ඉගෙනීම

වි. අන්‍ය භාෂා පිළිබඳ වූ (සං. භාෂා+අන්තර)

නා. භාෂාව කෙරෙහි ඇති ඇල්ම

නා. ලේඛනයට හා කථනයට මාධ්‍යය කොට ගනු ලබන වාගාලාප (සං. භාෂා)

වි. කියන ලද්දා වූ; දේශනා කරන ලද්දා වූ (සං. භාෂිත)

නා. භාෂාව ඉගෙනීම (සං. භාෂා+උද්ග්‍රහණ)

නා. භාෂාවේ දියුණුව (සං. භාෂා+උන්නති)

නා.ප්‍ර. සූර්යයා/ රත්රන්/ කපුරු (සං. භාස්කර)

වි. භස්ම පිළිබඳ වූ

වි. බබළනසුලු (සං. භාස්වර)