අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය – 59

උපධ්මානීය

නා.ප්‍ර. ප, ඵ යන ඕෂ්ඨජ අක්ෂරවලට මුලින් විසර්ගය උච්චාරණය කරන අන්දම (සං. උපධමානීය)

නා. කොට්ටය/ පත්‍ර නටුවක මුල ඇති පැතලි වූ කොටස (සං. උපධාන)

නා. ඉගෙනීම සඳහා දරුවන් ගුරුන් කරා පැමිණවීම/ හින්දු දරුවන්ට පූන නූල පැලඳවීමේ චාරිත්‍රය (සං. උපනයන)

නා. ළං කොට තැබීම/ වාක්‍යයක ආරම්භය/ ලේඛනයක ශීර්ෂ පාඨය/ සංඥාපනය/ අරමුණක් වෙනුවෙන් ඇති කර ගන්නා සමඟිය/ කල්පිතය (සං. උපන්‍යාස)

වි. නිවර්තන කලාපයන්ට ආසන්න ව පිහිටි

නා. විදේශයකට ගොස් තම මවු රටේ ආධිපත්‍යයට යටත් ව එහි වාසය කිරීම (සං. උපනිවෙශ)

නා.ප්‍ර. හේතුව; ඇසුර (බෞ.සං. උපනිශ්‍රය)

නා.ප්‍ර. වේදාන්ත දර්ශනයේ මූලාශ්‍රය ග්‍රන්ථ මාලාව (සං. උපනිෂද්)

වි. ළඟට පමුණුවන ලද/ උපනයනය කළ (පා. සං. උපනීත)

වි. මරණින් මතු ඊළඟ භවයෙහි විපාක දෙන (පා. උපපජ්ජවෙදනීය)

නා.ප්‍ර. භාෂාවක සම්මත ව්‍යවහාරයට වෙනස් ව ප්‍රාදේශීය වශයෙන් හෝ සමාජයීය වශයෙන් හෝ ඇති වන ව්‍යවහාරයන්

නා.ප්‍ර. පරිභෝගය; භුක්ති විඳීම (පා. සං. උපභොග)

නා. යම් වස්තුවක ලක්ෂණ මතු කොට දැක්වීම සඳහා උපයෝගී කර ගන්නා අනෙක් දෙය; උපමාව (පා. සං. උපමාන)

නා. වස්තු දෙකක් සමාන කර දැක්වීම අරමුණු කරගත් කාව්‍යාලංකාරය

නා. සමීප ලකුණ; ප්‍රධාන නොවන ගුණය/ අනුමානය/ අනපේක්ෂිත දෙය; අහම්බය (සං. උපලක්‍ෂණ)

නා. අවබෝධ කටයුතු දෙය; අනුමානයෙන් සිතා ගත යුතු දෙය (සං. උපලක්‍ෂ්‍ය)

නා. පෙනීම; දැනීම/ වත්කම්, චෙක්පත් ආදිය මුදල් බවට පත් කර ගැනීම

නා. ප්‍රධාන ලේඛනයට අදාළ කරුණු විස්තර කොට දක්වන අතුරු ලේඛනය

නා. ශරීරය සෞඛ්‍යය හෝ ආගමික පිළිවෙත් වෙනුවෙන් හෝ විරුද්ධත්වයක් පළ කිරීම වෙනුවෙන් හෝ නිරාහාර ව සිටීම (පා. සං. උපවාස)

නා. මිනිස් සිතෙහි යටපත් වී පවතින අවස්ථාව; යටහිත (සං. උපවිඥාන පා. උපවිඤ්ඤාණ)

නා. වාඩිවීම; ඉඳගැනීම (සං. උපවෙශන)

නා. සන්සිඳුවීම; නිවාරණය; පිනවීම (සං. උපශමන)

නා. වැලඳ ගැනීම; සංයෝගය (සං. උපශ්ලෙෂ)

වි. සන්සුන්; සන්සිඳුණු (සං. උපශාන්ත පා. උපසාන්ත)