අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය – 60

උපසත්කාරය

නා. ඉතා සැලකිල්ලෙන් කරන ඇප උපස්ථානය

නා. සාමණේරයන් වහන්සේලා අධිශීලයෙහි පිහිටුවන විනය කර්මය (පා. උපසම්පදා)

නා.ප්‍ර. නාමයක හෝ ක්‍රියා ධාතුවක මුලට එක් වී අර්ථය වෙනස් කරන ප, පර, අව ආදි අව්‍ය පද/ උවදුර; පීඩාව (සං. උපසර්ග පා. උපසග්ග)

වි. අනුබල දෙන; රුකුලක් වන (සං. උපස්තම්භක)

නා. පොළොව මතුපිට පස් තට්ටුවට යටින් ඇති අජීවී තට්ටුව; යටිතලය (සං. උපස්තර)

නා. සමීඵයට එළඹ සිටීම/ සත්කාරය; ආවතේව කිරීම (සං. උපස්ථාන)

නා. සමීපයෙහි සිට ආවතේව කරන්නා; රෝගියකු රැකබලා ගන්නා තැනැත්තා (බෞ.සං. උපස්ථායක)

වි. සමීපයට පැමිණි (සං. උපස්ථිත)

නා.ප්‍ර. හාස්‍යය මුසු වූ සරදම් කතාව (සං. උපහාස+ආලාප)

නා. නිදර්ශනය

නා. අමතර කොටස; අප්‍රධාන අවයවය (පා. සං. උපාඞ්ග)

නා. උපකථාව; අතුරු කථාව; වෘත්තාන්තය (සං. උපාඛ්‍යාන)

නා. තදින් අල්ලා ගැනීම/ යමක පැවැත්මට උපකාර වන දෙය (පා. සං. උපාදාන)

නා.ප්‍ර. කාමාදි සතර උපාදානයන්ට ගෝචර වන රූප, වේදනා, සඤ්ඤා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ යන ධර්ම පහ

නා.ප්‍ර. පැවිදි කිරීමේ හා උපසම්පදාව ලබාදීමේ කටයුතුවලට මුල් වන ගුරුවරයා; ධර්ම විනය උගන්වන්නා (සං. උපාධ්‍යාය+ආචාර්ය)

නා. උපාධියක් ලැබූ තැනැත්තා

නා. උසස් අධ්‍යාපන ආයතනයකින් ප්‍රදානය කෙරෙන උගත්කමේ මට්ටම හැඟවෙන නාමය; ගරු නාමය (සං. උපාධි)

නා. කාර්යයක් සාර්ථක කර ගැනීමට යොදන උපක්‍රමයන්ගේ නිපුණ බව (බෞ.සං. උපායකෞශල්‍ය)

වි. උපාය දන්නා වූ; උපායෙහි දක්ෂ (සං. උපායඥ)

නා. උපක්‍රමශීලී නුවණ

නා. කිසියම් ප්‍රයෝගයකින් වරදකරුවන් අල්ලා ගැනීමට යොදවන තැනැත්තා

නා. පඬුරු; තෑග්ග/ උත්පාදනය; සපයා ගැනීම (පා. සං. උපායන)

නා. දැඩි ආයාසය (පා. උපායාස)

නා. දෝෂාරෝපණය (පා. උපාරම්භ)