සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 397

කුරණ්ඩක

න. කුඩා පැලෑටියක්, එහි පිපෙන මල්, කටුකරඬු. (පි. 257)

ඉ. වළල්ල=අතලන වළල්ල. (පි. 245)

පු. කබරුස්සා, ‘මුහුදු රාජාලියා’ කුරළයා. (පි. 257)

පු. රත් කරඬු. (පි. 257)

ඉ. කුරුන්දි නම් විහාරයෙහිදී කළ අටුවාව. (පි. 257)

පු. කුරු රට. (පි. 257)

එනම් විහාරය. (පි. 257)

ති. භයානක, කර්‍කශ, නිෂ්කාරුණික. (පි. 257)

පු. රත්කරඬු, කුරවක. (පි. 257)

න. කුරුවින්ද ගල්කුඩු ලා රස හා මිශ්‍රකොට ගුලිකර ඇටවැලක් මෙන් නූලක අමුණන ලද්දක්, මෙය දෙකොණ ගෙන ඇඟ ඉලීමට ගණිති. (පි. 257)

පු. එනම් ගල, එයින්කළ නහන කුඩු. (පි. 257)

පු. එනම් ගල. (පි. 257)

න. ගොත්‍රය, වංශය, සමූහය, උතුම් කුලය.
√ භු. ගිණීමෙහි, බැඳීමෙහි, කුලති, ගණන් කරයි, බඳියි. (පි. 257)

න. කවුඩුකැකිරි, දුම්මැල්ල, එක ක්‍රියා කාරක පද සම්බන්ධය ඇති පද්‍යපසක්. (පි. 257)

න. කුලගෙය=පියාගේ ගෙදර. (පි. 257)

න. කුලයේ ගිනිඅඟුරු=යමෙකු කුලය නසන්නට කරන විනාශය. (පි. 257)

පු. කුලීන, ආඨ්‍ය කුල ඇත්තා. (පි. 257)

ඉ. ධූර්‍තස්ත්‍රී, වෙසඟන. (පි. 257)

න. කුලයට ආවේණික සිරිති විරිත් ආදිය. (පි. 257)

පු. කොල්ලු. (පි. 257)

ඉ. උසස්කුලයන්හි සේවය කරන කාන්තාව. (පි. 257)

පු. කුල දූෂ්‍ය කරන්නා, ශ්‍රද්ධාවත් කුලයන් කිළුටු කරන්නා. (පි. 257)

ඉ. උසස් කුලයන්හිවූ කාන්තාව. (පි. 257)

පු. කුලහිමියා, කුලදෙටුවා. (පි. 257)