සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 665

පෙසුනක

පු. පෙහෙසුන් කියන්නා. (පි. 394)

පු. පෙහෙසුන් කියන්නා. (පි. 394)

ක්‍රි. (පෙස+ණෙ+ති) යවයි. (පි. 394)

න. පද්මය, ශරීරය, වීනාද්‍රෝණිය, සොභනත්වය, ජලය, ඇතුන්ගේ හොඬ අග කරාවිය. (පි. 394)

ඉ. පුෂ්පකරණිය, පියුම්විල. (පි. 394)

ඉ. සෝභනත්වය, වණ්ණ පොක්ඛරතා. (පි. 394)

න. පොකුරු වැසි, පොකුරු පත්වල, පියුම්පත්වල, (හිමෙන්) තෙමෙනු කැමැත්තවුන් තෙමෙන්නාවුද, අකමැත්තවුන් නොතෙමෙන්නාවුද වර්ෂාවක්. (පි. 394)

පු. තල් රෙහෙනු. (පි. 394)

න. පටිපාටිය, පිළිවෙළ. (පි. 394)

න. බුබුළ. (පි. 394)

පු. වැලුක්, කුළල්, බට. (පි. 394)

පු. බිණර මාසය, බිනර මාසය. (පි. 394)

පු. ස්පර්ශය, පහස, එකට එක හැපීම. (පි. 394)

√ චු. තාඩණෙ, තැළීමෙහි, පොඨෙති=තළයි. (පි. 394)

න. තැළීම, පොඩි කිරීම, පහර ගැසීම, ගෙඩිදීම. (පි. 394)

ති. තළන ලද, පොඩි කළ. (පි. 394)

ක්‍රි. (√ චු. පොඨ, තාඩණෙ, තැළීමෙහි +ණෙ+ති), (පොඨ+ණෙ+ති) තළයි. (පි. 394)

ති. අවනත, නැමුණු, ගම්භීර. (පි. 394)

ති. ප්‍රණත, යටත් දෙසට නැමුණු, මුනින් වැටී සිටින. (පි. 395)

ති. ලිපි ආදී ක්‍රියා ග්‍රන්ථය.
පු. බාලයා, ළදරුවා, නැව. (පි. 395)

පු. බාලයා. (පි. 395)

පු. නැව් පදින්නා. (පි. 395)

ති. දුප්පත්, අසරණ. (පි. 395)

න. පොත, පොතු, පුරාණ ග්‍රන්ථ ලිවීමට ගස් පොතු පාවිච්චි කළ බැවින් ග්‍රන්ථයන්ට පොත්ථක යයි ව්‍යාවහාරය කරයි.
න. නියඳ පට්ටයෙන් කළ වස්ත්‍ර. (පි. 395)