සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 100
අනාථනාථ
වි. අසරණයන්ට පිහිටවන; පිහිටක් නැති අයට සරණ වන.
1. නා.ප්‍ර. බුදුරජාණන් වහන්සේ හඳුන්වන නාමයක්.
2. නා.ප්‍ර. නාථදෙවි.
අනාදරිය
1. නා.ප්‍ර. ආදරය නැති බව; නොසැලකිල්ල.
2. නා.ප්‍ර. අගෞරවය; අවමානය.
අනාදවස
නා. ඉදිරියට එන කාලය; මතු දවස; අනාගත කාලය.
අනාද්‍යන්ත
වි. පටන් ගැනීමක් හා කෙළවරක් නොමැති; අක්මුල් රහිත.
අනාදි
1. වි. ආදියක් හෙවත් පටන් ගැන්මක් නැති; ආරම්භයක් නොපෙනෙන; පුරාතන.
2. වි. මුල නොපිහිටි; ආරම්භයෙහි නොවූ.
3. වි. වචනයක ආදිය නුවූ; ස්වර දෙකක් මධ්‍යයෙහි හෙවත් අතරෙහි වූ.
නා.ප්‍ර. පැරණි කාසි වර්ගයක්.
අනාදෘත
වි. නොසලකන ලද; සැලකිල්ලට නොගත්; ආදරය නොකරන ලද.
අනාදෙය්‍ය
වි. නොපිළිගත යුතු; නොගත යුතු; නොසැලකිය යුතු.
අනාධෘෂ්‍ය
වි. පරාජය කළ නොහැකි; දමනය කළ නොහැකි; අදම්‍ය.
අනාධෙය්‍යාතිසය
වි. දැනගත යුතු හෙවත් සිතෙහි දැරිය යුතු තවත් දෙයක් නැති; පරිපූර්ණ
අනානන්තර
වි. අතරක් නැති නොවූ; නො කඩවීමක් නැති; අනන්තර නොවූ.
අනාපත්තිය
නා. (විනය.) (විනය නීති කඩ කිරීමෙන්) වරදකට නොපැමිණවීම; ඇවැතකට පත් නොවීම; ආපත්තියක් නොවූව.
අනාපස
නා.ප්‍ර. ( ව්‍යාක.) අනාගත කාලය හඟවන ප්‍රත්‍යය.
අනාප්ත
1. වි. අප්‍රාප්ත; අධිගමයට නොපැමිණි.
2. වි. ඥානවත් නොවූ; දැනුමක් නැති.
අනාපාථය
නා. ඇස් හමුයෙහි නොපිහිටි දෙය; ඇසට පෙනෙන සීමාවෙන් බැහැරවූව.
අනාපුච්ඡාව
නා. නොපිළිවිසීම; නොවිචාරීම; අසා නොවිමසීම.
අනාබව
නා.ප්‍ර. මතු උපදින ජන්මය; අනාගත උපත; ඉදිරි භවය.
අනාබස
නා. අනාගත වාක්‍යය.
අනාභෝගය
නා. නොසිතීම; මෙනෙහි නොකිරීම; අධිෂ්ඨාන නොකිරීම.
අනාමක
වි. නමක් නැති; නමක් නොලැබූ.
අනාමට්ඨ පිණ්ඩපාතය
නා. ඉඳුල් නොකරන ලද පිණ්ඩපාතය.
අනාමන්තචාරය
නා. කඨිනයක් ඇතිරීම කළ භික්ෂුවක් දොළොස් රියනක් ඇතුළත සිටින භික්ෂුවකට නොදන්වා විහාරයෙන් නික්ම යෑම; නොවිචාරා ගම් වැදීම.
අනාමය
නා.ප්‍ර. ලෙඩ නැතිකම; නිරෝගී භාවය.
අනාමර්ශ
වි. අත නොගෑ යුතු; නොඇල්ලිය යුතු; ස්පර්ශ නොකටයුතු.
නා.ප්‍ර. කල්පනා නොකිරීම; සැලකිල්ලට නොගැනීම.
අනාමාස
නා.බහු. (විනය.) උපසපන් භික්ෂුවක් විසින් අත නොගෑ යුතු එනම් ඇල්ලීමට නුසුදුසු වස්තු.