සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1166

බුන් අරුත්

නා.ප්‍ර. වෙනස් වූ අර්ථය ; විවිධ වූ අර්ථය.

බුන් තෙල්

නා.ප්‍ර. මී කිරෙන් හිඳගන්නා තෙල් ; දුන්තෙල්.

1. නා. ලෝහ වීදුරු ආදියෙන් කළ කුඩා වටකුරු දෙය ; වාතයෙන්/වායුවෙන් හෝ දියරකින් පිරුණු ගෝලය.
2. සම, සිවි, පොතු ආදියෙහි මතුපිට හටගන්නා ගඩුව.
3. පොළවෙන් මතුපිටට විහිදන දිය දහර ; උල්පත.
4. (කථා.) ළපටි ගෙඩිය ; හිරිමල.
5. ඇතැම් වාස්තු නිර්මාණවල මුදුනේ ඇති ගෝලාකාර කොටස ; බුබ්බුල.

බුභුක්ෂාව

නා. කෑමට ඇති රුචිය ; අනුභව කිරීමේ කැමැත්ත.

බුම්මැඩිය

නා. මැටි කඳකින් ද, සමින් වසන ලද එක් ඇසකින් ද යුක්ත ව සාදන ලද්දා වූ ද ගොයම් කැපීම් ආදි අවස්ථාවල දී භාවිත වූ බෙරයක්.

බුමු

1. නා.ප්‍ර. (නිවාස ආදියක) තට්ටුව ; මහල.
2. බිම ; භූමිය.
වි. පොළොවෙහි වසන ; බිම්හි වූ.

බුමුතුරුණු

නා.ප්‍ර. බිම අතුරන පලස ; ගෙබිම වසන ඇතිරිල්ල.

බුරනවා

1. ක්‍රි. බල්ලා හොර හතුරන්ට, අමුත්තන්ට එරෙහි ව හඬ නඟනවා.
2. (කථා.) බුරන්නාක් මෙන් කථා කරනවා ; ඇඟට කඩා පනිනවා.
3. ගින්න තදින් ඇවිළෙමින් හඬ නඟනවා.

බුරුත්ත

1. නා. එකට එකතු වූ පිරිස ; සමූහය.
2. එකට යාව හටගත් කොස් ආදි ගෙඩි සමූහය ; පොකුර.

බුරුමය

1. නා. ලී විදීම සඳහා භාවිත කරනු ලබන වඩු උපකරණයක්.
2. වර්තමාන මියන්මාර් රාජ්‍යය.

බුරුල්

වි. තද ගතියෙන් තොර ; මොළොක්.

බුරුල්ල

1. නා. ගවාදි ක්ෂීරපායී දෙනුන්ගේ කිරි එරීම නිසා මහත් වන තන පුඩු පෙදෙස ; කිරි බුරුල්ල.
නා.ප්‍ර. ඖෂධීය ශාක වර්ගයක් ; ගුරුල්ල.

බුරුසුව

නා. දූවිලි පිසදැමීම, මැදීම, ඉලීම, ඇඳීම ආදී ක්‍රියා සඳහා භාවිත කරනු ලබන කෙඳි උපකරණයක්.

බුලත්

නා.ප්‍ර. විට සැපීම සඳහා කොළ ලබාගන්නා වැලක් ; තාම්බූල.

බුලත් තටුව

නා. බුලත් පිදීමට ගන්නා ධාරකය ; බුලත් පුවක් තබාදෙන (පාදකයන් සහිත) භාජනය ; ඉලත්තට්ටුව.

බුලත් හුරුල්ල

1. නා. කොළ හතළිහකින් යුත් බුලත් ගොන්න ; බුලත් අත.
2. බුලත් හුරුල්ල සංකේතවත් කරමින් පහත් නිලධාරින් උසස් නිලධාරින්ට දෙන ගාස්තුව.

බුල්බුදය

නා. වායු පිරි ගෝලය ; නොහොත් අර්ධ ගෝලය ; බුබුළ.

බුසල

නා. සහල් වී ආදිය මනින මිනුම් විශේෂයක් ; සේරු දෙතිසකින් හෝ පැරණි ලාස් අටකින් හෝ යුත් මිනුම් ඒකකය.

බුහු

1. නා.ප්‍ර. මදය නැති පොතු වී ; බොල් දහයියා.
2. සමහර කෘමි, පත්‍ර බීජ ආදියේ ඇති කෙඳි ගතිය ; බූව.
3. (කථා.) බුහු හෙවත් බූ කෙළිය නම් ක්‍රීඩාවට යොදා ගන්නා පන්දු විශේෂයක්.
වි. බහු ; එකකට වැඩි ; බොහෝ.

බුහු බස

නා. නාමයක හෝ ආඛ්‍යාතයක බහුත්ව ලක්ෂණය අඟවන භාෂාප්‍රයෝගය ; බහු වචනය.

බුහුකෙළිය

නා. සිංහල ගැමි ක්‍රීඩාවක් ; පොල් දෙකක් මත තබන ලද ලී කැබැල්ලකට පන්දුවෙන් ගැසීම.