සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1459

වරාශිකාව

නා. මොළයේ හා සුසුම්නාවේ තිබෙන බාහිර සිවිය ; මොළය වටා ඇති පටලය.

නා. ජලය ලබාගෙන රඳවා ගන්නා භාජනය හෝ ස්ථානය.

1. නා.ප්‍ර. ඌරා ; සූකරයා.
2. විෂ්ණු දෙවියන්ගේ දශ අවතාරයන්ගෙන් එකක නාමය.

(කථා.) නා. තම වරිගයේ සාමාජිකයන් අතර සිරිත් විරිත්, නීතිරීති ආදිය සම්බන්ධව ඇති කරගන්නා සම්මතය.

1. නා. උසස් කුලවතා ; වංශක්කාරයා.
2. (කථා.) නෑයා ; ඥාතියා.

නා. ඥාති කණ්ඩායම් අතර සිරිත් විරිත් හා පාලනය පිළිබඳව පනවා ගෙන ඇති නීතිය.

(පාරිභා.) නා. ගව හෝ ඌරු යන සතුන්ගේ වර්ග ඇතුළු පැටිකිරිය ඇතුළත් ග්‍රන්ථය.

නා. කුලයක ගණ කීපයකින් සෑදුණු කණ්ඩායම ; ජන සමූහය ; පෙළපත.

නා. වරිග සාමාජිකයන් අතර ගැටුම් විනිශ්චය කරන පැරණි අධිකරණ මණ්ඩල විශේෂයක්.

නා. බිත්ති බැඳීමේදී මැටි පිඬු රඳා සිටීම පිණිස බිත්තියේ පමණට ලී ක සිටුවා හරස් අතට රිටි බැඳ සාදන සැකිල්ල.

නා.ප්‍ර. වැළකිය යුතු වැරදි දේ ; විරිත්.

(පාරිභා.) නා. සත්ව අවයවයක අභ්‍යන්තරික ආධාරකයක් ලෙස තිබෙන තන්තුමය පටක විශේෂයක් ; ජාලයෝගී අස්ථිය.

(කථා.) නා. හිරිහැරය ; කරදරය.

ක්‍රි. පහ කරනවා ; උපුටා දමනවා ; උදුරනවා.

ක්‍රි.වි. සැරෙන් සැරේ ; විටින් විට ; කලින්කල.

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. දේපළක වටිනාකම තක්සේරු කොට ඒ අනුව ප්‍රාදේශික පාලන සභාවක් මඟින් අය කරන බද්ද.

(කථා.) නා. 1. මැණික් ගලක පෙනෙන ඉරි.
2. වරකට සෑහෙන ගල් ගඩොල් ආදිය ; ගල්වරිය.
3. වලිගය.
4. හවරිය.

1. නා.ප්‍ර. වරුව ; දවසෙන් භාගය.
2. වාරය ; මුරය.
3. කුඹුර.
4. ගොඩ ; රැස.
වි. (කථා.) 1. ජලය පිළිබඳ.
2. ඵලදායී බවෙන් අඩු.
3. බරපතල ; අමාරු.

නා.ප්‍ර. ගොයම් කැපූ පසු ඉපනැල්ලට වතුර වැටීමෙන් සෑදෙන කිරි ගොයමින් පැහෙන රසයෙන් අඩු වී ; භාගයක් ඇට පිරුණු වී.

ක්‍රි. කාටුව ඉවත් කිරීමට කුල්ලකින් හුළං ගහනවා.

ක්‍රි. (කමත්.) ගොඩ ගහනවා ; එකතු කරනවා.

නා. වී අටුවේ උඩ පියස්ස.

(කථා.) ක්‍රි. කමතේදී ගොයම් පැළවෙනවා.

1. නා.ප්‍ර. බස්නාහිර දිශාව.
2. බටහිර දිශාවට අධිපති දෙවියා.
3. වැසි වළාහක දෙවියා ; ලොවට වර්ෂාව දෙන දෙවියා.
5. වර්ණනාව.
6. ලුණු වරණ.