සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1814
සියුරග සමන්නා අඳුර
නා. අංග සතරක් සම්පූර්ණ වූ ගන අඳුර ; අමාවක, මැදියම්රිය, ඝනවනාන්තරය, වැහි වලාවෙන් වැසුණු අහස යන අංග සතරින් යුක්ත වූ අන්ධකාරය ; අන්ධකාරයේ අති උග්‍රතම අවස්ථාව.
සියුරඟ සෙනඟ
නා.ප්‍ර. අංග හතරකින් සම්පූර්ණ වූ සේනාව ; ඇත්, අස්, රිය, පාබල යන කොටස් හතරකින් යුක්ත වූ යුද සේනාව.
සියුරාසැකි
නා.ප්‍ර. සතර අසඞ්ඛය.
සියුරුහන් බානවා
ක්‍රි. දෙතොල එකට එකතු කොට පිඹීමෙන් හඬ නඟනවා ; උරුවන් බානවා.
සියුවත
නා. මුහුණු හතරක් ඇති තැනැත්තා ; මහා බ්‍රහ්මයා.
සියුසස්
නා.ප්‍ර. (අභි.) චතුස්සත්‍යය ; චතුරාර්ය සත්‍යය ; බුදුන් වහන්සේ ලොවට හෙළි කළ දුක, දුකට හේතුව, දුක නැති කිරීම (නිර්වාණය) දුක නැති කිරීමේ මඟ යන සත්‍ය හතර.
සියුසැට ආභරණ
නා.ප්‍ර. ආභරණ සැටසතර ; සිව්සැටබරණ.
සියෙව්සිරි
නා.ප්‍ර. සමූහයක් එක් වූ තැන ඇති ශෝභාව ; සමාගම් ශ්‍රීය.
සියො
1. වි. ස්වකීය ; තමන්ට අයත් වූ.
2. එකතු වූ ; සමඟි වූ.
සියොත්
1. නා.ප්‍ර. පක්‍ෂියා ; කුරුල්ලා.
2. කෑඳැත්තා.
සියොලඟ
නා.ප්‍ර. සියලු ශරීරය ; මුළු සිරුර.
සිර
නා.ප්‍ර. මුදුන ; මස්තකය ; හිස ; ශීර්ෂය.
සිරක්නා
නා.ප්‍ර. පරිබ්‍රාජකයා ; පැවිද්දා.
සිරක්නි
නා.ප්‍ර. සිල් රක්නා තැනැත්තිය ; පරිබ්‍රාජිකාව.
සිරගෙය
1. නා. සිපිරි ගෙය.
2. බාහිර සබඳතාවලින් ගහන ස්ථානය.
සිරබාරය
නා. සිර කිරීම ; අත් අඩංගුවට ගැනීම.
සිරස
1. නා. හිස ; ශීර්ෂය.
2. මාතෘකාව ; තේමාව.
සිරස්
(පාරිභා.) වි. 1. ක්ෂිතිජ තලයට සෘජුකෝණික.
2. අක්ෂය එල්ලෙහි වූ.
3. ලම්බාකාර.
සිරස් ඛණ්ඩය
(පාරිභා.) නා. සිරස් ඛණ්ඩාංකය ; තිරස් ඛණ්ඩාංකයක් ඡේදනය කරන අක්ෂයකට සමාන්තර සෘජු රේඛාවක්.
සිරස් ඛාදනය
(පාරිභා.) නා. සෘජු ලෙස ඛාදනය වීම ; කෙලින් අතට සෝදා පාලුවීම හෝ දිය වී යාම.
සිරස් තලය
නා. ප්‍රවෘත්තියක අන්තර්ගතය දක්වන මාතෘකාව ; ශීර්ෂ පාඨය ; හෙඩිම.
සිරස් පත
1. නා. බුද්ධ ප්‍රතිමාවක හිස මුදුනේ පටන් ඉහළට විහිදෙන සේ සාදා ඇති කොටස.
2. නැට්ටුවන් වැනි අය හිසෙහි පලඳින පලඳනාව.
සිරස් සූල
නා.ප්‍ර. හිසේ කැක්කුම ; හිසරුදාව.
සිරා වේධය
නා. වෛද්‍යවරුන් පාවිච්චි කරන ශල්‍ය ආයුධයක් ; නහර විදින කටුවක්.