සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1864

සේනාසන සප්පාය

නා. සුදුසු සේනාසනයක විසීමේ සුවය.

නා. සෙනසුන ; භික්ෂූන් භාවනානුයෝගීව වසන තැන.

නා. සේනාසනයක වාසය කරන තැනැත්තා.

වි. යුද සේනාව පිහිටුවන ; ස්ථාපනය කරන.

නා. ලෝහමය අල්මාරිය ; වටිනා දෑ සුරක්ෂිතව තබා ගත හැකි පෙට්ටිය.

[සේ + පා]
1. නා.ප්‍ර. ඡේක ප්‍රයෝග ; වියත් වහර ; වියතුන්ගේ යෙදුම්.
2. චන්ද්‍රයා ; හඳ.

(පාරිභා.) නා. (සත්ව.) සේපාටිකයක් සහිත මීයා.

(පාරිභා.) නා. පැටවුන්ගේ ආරක්ෂාව සඳහා මවගේ උදරයේ සෑදී පවතින මල්ලක් වැනි අවයවය.

නා.ප්‍ර. දක්ෂ ස්ත්‍රිය ; නිපුණ කාන්තාව.

නා.ප්‍ර. සුදු මල ; ශ්වේත පද්මය.

නා. සෙවණැලි පෙළ ; ඡායා පන්තිය.

නා.ප්‍ර. ඩහදිය බිඳු ; ස්වේද බින්දු.

නා. පුරුෂ ලිංගය.

නා. ප්‍රාතිමෝක්ෂයෙහි සිවුරු හැඳීම් පෙරවීම් ආදිය පිළිබඳ ඇතුළත් අවසාන භාගය.

1. වි. ආරක්ෂා සහිත ; නිර්භය වූ ; ක්ෂේම වූ.
2. භාග්‍යසම්පන්න.
නා.ප්‍ර. ආරක්ෂාව ; සුරක්ෂිත බව.

නා. ඡායා මණ්ඩලය.

නා.ප්‍ර. සුදු පාට මැණික ; පළිඟු මැණික.

නා. මුවන් දඩයම් කිරීමේ දී, උන් රැවටීම සඳහා ගෙන යනු ලබන හීලෑ මුවා.

1. නා.ප්‍ර. ඡායාව ; සෙවණැල්ල.
2. ප්‍රතිබිම්බය.
3. ඡායා මාත්‍රය.
4. මුරභටයා ; හේවායා.

(පාරිභා.) නා. සිතියමක, චිත්‍රයක වර්ණ හා සෙවණ නිසි ලෙස යෙදීමේ ක්‍රමය.

1. නා.ප්‍ර. වියන් බැඳීමෙන් පසු එල්ලෙන රෙදි පොටවල් වැසෙන සේ වටේට බඳින රෙද්ද.
2. ධර්මාසනයක් වටේට බඳින රෙද්ද.

නා. චන්ද්‍රයා ; හඳ.

වි. නිදහස් ; ස්වෛරී.

නා.ප්‍ර. නිදහසේ තමා කැමති පළාත්වල ඇවිදිමින් වෙළඳාම් කරන තැනැත්තා.