සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 28

අඟවනවා

ක්‍රි. යමක් ඉඟියෙන් වටහා ගැනීමට සලස්වනවා; සංඥාවක් මගින් පෙන්නුම් කරනවා.

නා.ප්‍ර. කුජ ග්‍රහයා.

1. ක්‍රි. පළල් කරනවා; විවෘත කරනවා.
2. ක්‍රි. දෙපා ඈත් කොට අඩි තබනවා; ගාටනවා.

ක්‍රි. හඟිනවා; වැටහෙනවා; සිතෙනවා.

1. නා.ප්‍ර. ඇඟ; ශරීරය; සිරුර.
2. නා.ප්‍ර. අතේ ඉහළ කොටසෙහි පලඳින වළල්ල; අඟුව; කේයූරය.

නා. බාහු මූලයෙහි පලඳින වළල්ල; අංගදාභරණය.

1. නා. අත්පාවල මුල් ඇඟිල්ල; මහපටැඟිල්ල.
2. නා. කකුළු, පොකිරිසි ආදින්ගේ නළ වැනි අවයවය; අණ්ඩ.
3. නා. වකුටු වී ගිය දෙය.

1. වි. මිටි; කොට; කුරු.
2. වි. වකුටු; හැකිළුණු.

(පාරිභා.) නා. ලීස්තරවල කපන කැටයමක් (=mould, sumk thumb).

නා. පැරණි කාසි විශේෂයක්; කොකු රිදී කාසිය; රිදී මස්ස.

නා. ඉතා මිටි තැනැත්තා; කුරු මිනිහා; වාමනයා.

වි. සිරුර ඉතා කෙටි; කුරු; කොට.

1. නා.ප්‍ර. දා ගිය ලී ආදියෙහි (අළු වීමට පෙර) කළු ගැන්වී ඉතිරි වන ගන කොටස.
2. නා.ප්‍ර. ගිනි පුපුරු; ගිනි අඟුරු.
3. නා.ප්‍ර. ගල් අඟුරු; රට අඟුරු.

(පාරිභා.) නා. නිවාගත් අඟුරු කැට දමා දල්වන දැඩි රස්නයක් සහිත උදුන් විශේෂයක් (=charcoal furnace).

නා. ගිනි අඟුරු දරන බඳුන, දුම් කබල.

නා. ගවයින් හන ගැසීමට භාවිත කරන යකඩ කොක්ක.

1. නා. අක්මාව; කැවුත්ත.
2. නා. ගිනි අඟුරෙහි ලා පිලිස්සූ දඩ මස; අඞ්ගාර මාංසය.

1. නා. දැල්වෙන අඟුරු ගොඩ; ගිනි ගත් අඟුරු රැස.
2. නා. සතුන් මරා පුලුස්සා කෑ අය හා මස් රස කර කෑ අය උපදින උස්සද නිරයන්ගෙන් එකක්.

නා. ගිනි අඟුරු කැට වර්ෂාවක් මෙන් පතනය වීම.

නා. අක්මාව; කැවුත්ත; යකෘත්පිණ්ඩය.

1. නා. ඇඟිල්ල.
2. නා. ඇඟිල්ලෙන් මනින මිම්ම; වියතින් නවයෙන් කොටස; අඟල; අඟුල් මානය.

නා. ඇඟිල්ලෙන් මනින මිම්ම; වියතින් නවයෙන් කොටස; අඟල; අඟුල.

නා.ප්‍ර. පුරාණ ස්ත්‍රීන් ඇඟිලිවල පැලඳි ආභරණ විශේෂයක්.

නා.ප්‍ර. අංගුලිමාල.